چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷ - ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸

ادامە اعتصابات تا پیروزی، پیام روشن اعتصاب معلمان!

۲۳ آبان ۱۳۹۷

اعتصابات معلمان و همچنین سایر گروە های مزدبگیر برای خواستهای لوکس و تجملاتی نیست کە کسی بتواند برای مدتی طولانی از رسیدگی بە آنها بە بهانە های مختلف شانە خالی کند و با سرکوب و هراس افکنی بە آنها خاتمە دهد. این اعتصابات بخاطر نان و معیشت و شرایط غیر قابل تحملی است کە حکومت بوجود آوردە است.

بی توجهی مسئولین دولتی نسبت بە مطالبات برحق معلمان و تلاشهای سرکوبگرانە و غیر انسانی حکومت برای پایان دادن بە اعتصابات و تظاهرات پیاپی معلمان و تشدید سرکوب ها در سالهای اخیر، تا کنون نتایجی خلاف انتظار سرکوبگران در پی داشتە است وموجب افزایش فزایندە شمار اعتصابات و تعداد شرکت کنندگان و تنوع آنها شدە است.

مطالبات معلمان از آغاز تا کنون تغییر چندانی نکردەاند. افزایش بودجە آموزش و پرورش، افزایش دستمزد و همسان سازی دستمزد فرهنگیان با سایر کارمندان دولت، توقف خصوصی سازی مدارس و کالایی سازی آموزش ، بە رسمیت شناختە شدن حق تشکل و پایان دادن بە پیگرد فعالین صنفی و آزادی معلمان زندانی.از مهمترین مطالبات معلمان هستند کە معلمان و فرهنگیان بیش از دو دهە است برای تحقق شان دە ها بار بە اشکال مختلف اعتراض و اعتصاب ومبارزە و تلاش نمودەاند.

در واقع علت عمدە بسیاری از مشکلات کنونی آموزش و پرورش کە بقول معلمان این وزارتخانە را عاجز از انجام وظایف اش و ناتوان و ناکارآمد نمودە است کاهش شدید بودجە آن طی سالهای گذشتە است. معلمان می گویند بودجە آموزش و پرورش کە ٤٠ سال پیش ٧ درصد تولید ناخالص ملی بود اکنون بە نیم درصد تقلیل دادە شدە و سهم آموزش و پرورش کە در سال نخست بعد از انقلاب ٣٠ درصد بودجە کل دولت بود اینک بە ١٠ درصد تقلیل دادە شدە.

این تقلیل شدید در شرایطی است کە تعداد جمعیت کشور و دانش آموزان بیش از دو برابر شدە است. کاهش بودجە این وزارتخانە در حالی تقلیل دادە شدە کە طی همین مدت بودجە های سخاوتمندانە کلانی کە در اختیار نهادهای تبلیغاتی وابستە بە نهادهای مذهبی، حوزەهای علمیە ، سازمان تبلغات اسلامی و نهاهای مشابە قرار میگیرد همە سالە همگی افزایش چشمگیری دادە شدە و این در حالی است کە بودجە نهادهای نامبردە عموما بە نوعی صرف تبلیغات و اشاعە تفکرات عقب ماندە و تحمیق مردم و توجیە سیاستهای فقرزا و تبعیض آمیز حکومت می شود. یکی از تبعات خصوصی سازی بخش آموزش کە ایران در سال گذشتە پیشتاز آن درجهان شدە است، بازماندن میلیونها کودک از تحصیل و ترک تحصیل، گسترش بیسوادی و کم سوادی و افزایش همە سالە شمار بیسوادان است.

همین چند هفتە پیش خبرگزاری ایلنا بە نقل از یک کارشناس خبر از بلعیدە شدن بخشی از بودجە اندک مدارس دولتی توسط مدارس خصوصی داد. در گزارش دیگر کە متعاقبا در سایت همین خبرگزاری منتشر شد مشخص شد کە تعدادی از صاحبان مدارس خصوصی کە پرداخت شهریە سالیانە شان از حقوق سالیانە یک کارگر و معلم هم بیشتر است، مقامات اسبق و کنونی حکومت هستند!

در پی هر اعتصابی تعدادی از رهبران کانون های صنفی معلمان بازداشت و محکوم بە زندان و یا اخراج شدەاند. بازداشت تعدادی از رهبران اعتصاب ٢٢ و ٢٣ ماە گذشتە تازە ترین نمونە برخورد امنیتی و سرکوبگرانە با تشکلها و حقوق صنفی است کە بهانە دستگیری شمار دیگری از سازمانگران آن شد. با این همە اما بازداشت این عدە و عدم رسیدگی بە مطالبات اعتصاب مهرماە نیز همانطور کە قابل پیشبینی بود محرکی شد برای فراخوان بە اعتصابی دیگر با فاصلەای بە مراتب کمتر از فواصل میان اعتصابات و تحرکات پیشین!.

اعتصاب یک ماە پیش بە رغم اینکە معلمان را بە مطالبات شان نرساند و هزینە دار شد، با این وصف بواسطە استقبال وسیعی کە هم از طرف معلمان و فرهنگیان و هم سایر مزدبگیران و نهادهای مدنی شد در واقع در حد یک رویداد مهم اجتماعی و سیاسی مهم بازتاب پیدا کرد و مایە امیدواری های بسیاری شد. بهمین جهت گرچە مطالبات همچنان بی پاسخ باقی ماندند ولی برای پیشرفت های بعدی زمینە و حمایت اجتماعی فراهم کرد. بە احتمال بسیار این اعتصاب نیز با استقبال وسیع معلمان و جامعە مواجە خواهد شد وتاثیرات بیشتری نسبت بە اعتصاب قبلی از خود بجای خواهد گذاشت کە حکومت نمی تواند نسبت بە پیامدهای آن برای مدتی طولانی بی توجە باقی بماند.

اعتصابات معلمان و همچنین سایر گروە های مزدبگیر برای خواستهای لوکس و تجملاتی نیست کە کسی بتواند برای مدتی طولانی از رسیدگی بە آنها بە بهانە های مختلف شانە خالی کند و با سرکوب و هراس افکنی بە آنها خاتمە دهد. این اعتصابات بخاطر نان و معیشت و شرایط غیر قابل تحملی است کە حکومت بوجود آوردە است. بی سبب نیست کە افزایش دستمزد بە خواست مشترک همە کارگران و مزدبگیران و در صدر مطالبات اعتصابات کارگری قرار گرفتە است. برخورد حکومت مثل این است کە بە آدم گرسنە بگوید درخواست نان نکن! بهمین جهت این اعتصابات حتی در صورت تشدید فشار و سرکوب ادامە و شمار و وسعت شان افزایش خواهند یافت. این است راز ادامە اعتصابات پرهزینە کارگری در ایران امروز کە حکومت از پذیرش آن طفرە می رود.

علت طفرە رفتن هم آنطور کە وانمود می کنند کمبود منابع مالی نیست. همە می دانند کە امکانات مالی کافی وجود دارد ولی غارت و حیف و میل میشوند و توزیع درآمدها بە شکل ناعادلانە صورت می گیرد. گزارشات متعددی کە از اختلاس ها و دزدی های نجومی افراد وابستە بە جناح های حکومتی همە روزە حتی در رسانە های مجاز داخل کشور منتشر می شوند نشان می دهد کە چگونە سرمایە ها و درآمد های کشور کە بایستی خرج توسعە و رفاە و آموزش و بهداشت مردم شوند بدون هر مانعی بە تارج بردە می شوند و از کشور خارج می شوند و در همان حال بیدادگاە های حکومتی معلم را بخاطر اعتراض بە از بین بردن حق تحصیل رایگان، طبقاتی کردن آموزش و دستمزد های زیر خط فقر بە ٦ و ٩ سال زندان محکوم می کنند.

با این همە پیام اعتصاب معلمان روشن است! اعتصابات تا پیروزی ادامە خواهند یافت. اعتصاب و تشکل امروزبرای معلم و کارگر یعنی، نان، معیشت، عدالت و آزادی!

 

٢٢ آبان ٩٧

 

بخش: 

افزودن دیدگاه جدید