ژوئن 2026

انقلاب ۱۳۵۷ گذشت، روایت‌ها از آن اما ادامه دارد و هر خوانشی نیز، اثرگذار بر امروز و رهگشای فردا. از اینرو نیز درنگ بر نوع روایت از انقلاب ۵۷ نه بخاطر برگشت به ناممکن‌ها، بلکه برای سیاست‌ورزی در اکنون است. متوجه این هشدار که، بیگانگی از برنامه‌محوری ناظر بر واقعیت‌های زمان، چه لطماتی که نمی‌تواند با پیامدهایی چندین دهه‌ای به مردم و کشور نزند. خوانش انقلاب نه در برنمایی منتجه‌ی «حقوقی» آن، بلکه در واکاوی پیچ‌های راه انقلاب است که وجدان سیاسی را صیقل می‌دهد تا نقش‌ها در هر مقطع از آن به فهم درآید. دست مهرداد را به گرمی می‌فشارم.

از نگاه وجدان های بیدار و آگاه و  نیروهای چپ، صلح‌طلب و ضدجنگ، مهم‌ترین دستاورد این تفاهم‌نامه در شرایط کنونی آن است که خطر ادامه بمباران‌ها، گسترش جنگ و کشته شدن شمار بیشتری از مردم، را  دست‌کم در کوتاه‌ مدت، کاهش می‌دهد. توقف جنگ یک ضرورت انسانی است و هیچ نیروی مترقی نمی‌تواند از ادامه بمباران، ویرانی شهرها و کشتار مردم دفاع کند. از این منظر، هر توافقی که بتواند سایه جنگ را از سر مردم دور کند، شایسته حمایت و استقبال است.

استراتژیست‌های نظامی هنوز سال‌ها به بررسی این پرونده خواهند پرداخت: دو مدرن‌ترین و قدرتمندترین نیروهای نظامی جهان ــ ایالات متحده و اسرائیل ــ اگرچه خسارت‌های نظامی عظیمی به رژیمی منزوی و منفور نزد مردم خود وارد کردند، اما نتوانستند حتی یکی از اهداف سیاسی خود را محقق کنند. جنگ ترامپ و نتانیاهو، با وجود موفقیت‌های عملیاتی فراوان که در نهایت به شکستی راهبردی انجامید، نمونه‌ای دراماتیک از محدودیت‌های قدرت نظامی است. از این تجربه می‌توان برای ژئوپلیتیک آینده، هفت درس استخراج کرد.

. بازگرداندان کارگران و کارمندانی کە بە دلیل جنگ از کار اخراج شدەاند بە سر کارهایشان، پرداخت حقوق بیکاری تا هنگام تامین کار، پرداخت کامل دستمزدهای پرداخت نشدە و مزایای جانبی پرداخت حق بیمەهای معوق، توقف کامل روند بی حقوق سازی کارگران و کارمندان، رفع منع فعالیت های آزاد سندیکایی، آزادی معلمان، کارگران و زندانیان سیاسی، برقراری یارانە کالاهای اساسی، لغو احکام اعدام، برداشتن سانسور، بازسازی خانە های مسکونی آسیب دیدە در جنگ و توقف خصوصی سازی بخش های آموزش و درمان و برچیدن بساط شرکتهای دلال نیروی کار اولین اقدامات بهم پیوستەای هستند کە می بایست...

بر اساس مقاله ای با عنوان "نابرابری درآمد و ثروت در هند، 1922 تا 2023: ظهور راج میلیاردرها"، نابرابری در هند از اوایل دهه 2000 به شدت افزایش یافته است. در سال های 2022-2023، سهم 1% بالای جمعیت از درآمد و ثروت به ترتیب به 22.6% و 40.1% رسید. به بیان دیگر، 1% از مردم هند مالک 40% ثروت و 22.6% درآمد کشور اند. در جدیدترین فهرست میلیاردرهای فوربس در سال 2024، هند دارای 200 میلیاردر است. مجموع ثروت این میلیاردرها به 954 میلیارد دلار رسید که نسبت به سال قبل 41% افزایش نشان می دهد.

تجربه شوروی نشان داد که حذف سرمایه‌داری به تنهایی برای تحقق دموکراسی اجتماعی و حاکمیت واقعی طبقه کارگر کافی نیست. اتحاد شوروی توانست صنعتی‌سازی عظیم، گسترش آموزش و کاهش نابرابری را محقق کند، اما تمرکز قدرت در بوروکراسی حزبی و محدود شدن مشارکت اجتماعی، به تدریج شکافی عمیق میان دولت و جامعه ایجاد کرد

مادامی کە اینها قدرت را در دست داشتە باشند، وضع طبقە کارگر نە تنها بهبود پیدا نخواهد کرد ، بلکە روز بە روز بدتر خواهد شد. راە رهایی از این زندگی بردە وار در دست کسی غیر از خود طبقە کارگر نیست. بنا بر این خود طبقە کارگر باید بخود بیاید و چارەای برای رهایی خود بیابد و این میسر نیست مگر اینکە طبقە کارگر کە سازندە همە ی نعمات زندگی است بە قدرت خود ایمان بیاورد و بکوشد با متشکل کردن نیروی خود در سازمانهای کارگری، خود را از این اسارت آزاد سازید

پس از هفته‌ها گمانه‌زنی و انتشار گزارش‌های متناقض، سرانجام دیروز تفاهمنامۀ میان ایران و آمریکا منتشر شد. اگرچه این تفاهمنامۀ چهارده‌بندی هنوز پرسش‌های فراوانی درباره نحوه اجرای دقیق آن برمی‌انگیزد، اما تحلیلگران از هم‌اکنون در یک مورد به روشنی اتفاق نظر دارند: آمریکا در این توافق دست پایین را دارد.

هشتم تیر ۱۳۵۵فقط یک روز از تقویم تاریخ نیست؛ این روز، یاد آور خاموشی شعله زندگی تعدادی از جوانان این سرزمین در میان شعله های آتش و گلوله خفاشان شب مرام ساواک شاهنشاهی است . این روز، فرصتی است برای اندیشیدن به ارزش های والای انسانی و هر آنچه که با عدالت و آزادی و کرامت انسانی سنجیده می‌شود؛ در کنار آن همچنین باید به هزینه‌های سنگینی که استفاده از خشونت در رویارویی‌های سیاسی می تواند بر یک جامعه تحمیل کند، نیز باید اندیشید.

ورزشگاه مجلل و مدرن سوفی در لس‌آنجلس، دوشنبه ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶، تنها میزبان یک مسابقه فوتبال نبود؛ این ورزشگاه به صحنه‌ای تبدیل شد که بخشی از پیچیدگی‌های جامعه ایرانی، شکاف‌های سیاسی اپوزیسیون و در عین حال ظرفیت شگفت‌انگیز همبستگی ملی ایرانیان را به نمایش گذاشت. در شبی که حدود ۷۰ هزار تماشاگر در ورزشگاه حضور داشتند و نزدیک به ۳۰ هزار ایرانی سکوها را به رنگ پرچم ایران آراسته بودند، فوتبال بار دیگر نشان داد که می‌تواند فراتر از منازعات سیاسی، بستری برای بازتولید هویت ملی باشد.