اوت 2025

در دوران متلاطمی که در پیش است، می‌توان تصور کرد که به‌هر‌حال تمامیِ جریاناتِ طیف چپ، از راستِ چپ، چپ میانه، چپ انقلابی، و منفردین چپ، به درجات مختلف با هر برنامه و هر گذشته‌ای در صحنه باقی خواهند ماند. پاره‌ای از آن‌ها به نظرات قبلی خود می‌چسبند، پاره‌ای که تغییر نظر داده‌اند، ترجیح می‌دهند ساکت بمانند، و پاره‌ای با شهامت اخلاقی گذشته‌ی خود را نقد و راه‌های جدید رهایی را جست‌وجو می‌کنند. درک این واقعیت برای بخش بزرگی از جامعه‌ی ایران که هرگز تجربه‌ی دموکراسی را نداشته آسان نیست.

جمعی از نهادهای حامی جنبش «زن، زندگی، آزادی» در تورنتو

پرسش اصلی که در این گفتگو در ورای برخی لفاظی‌های تئوریک مغفول مانده، این است که در مواجهه با جنگ ارتجاعی کنونی از هر دو سو بطور عام، و تداوم و تشدید سیاست های جنگ افروزانه رژیم خودی بطورخاص، در کجا ایستاده‌ایم؟. علیه جنگ ارتجاعی از هر دو سو یا حمایت و همسوئی با یکی از دو طرف جنگ؟. در دفاع از گزینه صدای سوم علیه هر دو قطب ارتجاع و جنگ افروز یا خزیدن به اردوی یکی از طرفین جنگ؟

می زنم نفس،نفس.
می‌ایستم تاره کنم، نفس.
می‌رود به پشت سر، نگاهم.
پیدا است در دور دست ها،
همان قله اشنا

عجب گران و سنگین از ما گذشت
چه بیخبر پیر شدیم
ما فقط رنجهایمان را به یاد میاوریم
راه هایی که پیمودیم
و کفشهایی که پاره کردیم

کیست او..؟

پایان دادن به برنامه‌های هسته‌ای پرهزینه و خطرناک باید در اولویت باشد. «مکانیسم ماشه» می‌تواند فرصتی باشد برای اتخاذ تصمیمی سرنوشت‌ساز و پایان دادن به برنامه‌ای که نه تنها ارزش دفاعی ندارد، بلکه باعث انزوا، جنگ و فقر مردم شده است.از جمهوری اسلامی و رهبر آن انتظار نمی‌رود که از ایدئولوژی و استراتژی شکست‌خورده خود دست بردارد. سؤال اساسی این است: آیا این فرصت تصمیم سرنوشت‌ساز بار دیگر سوخته خواهد شد؟

پدیدە بابک زنجانی در واقع حاکی از همە گیری ومشروع شدن کسب ثروت از طریق فساد واختلاس و رانت در نظامی است کە همەی جناح های آن از صدر تا ذیل شب و روز از عدالت و مبارزە با فساد دم می زنند و بە عبث تلاش می کنند بر فساد مسلط بر سیستم سرپوش بگذارند. وجود همین فساد منشا فقر و بی عدالتی وعقب ماندگی و قرار گرفتن کشور در معرض نابودی است. طلب اصلاح و انتظار مبارزە با فساد از سوی رژیمی کە رهبران آن سراپا غرق در فساد هستند ...