کارگری

روز کارگر نماد تلاش برای مطالبات کارگران در سراسر جهان است و ما هم در شرکت مخابرات ایران امروز را نمادی برای مطالبات همکاران گرامی در تمام مناطق مخابراتی اعم از رسمی، قراردادی، شرکتی، بیمه‌ای، کارگزاری، تبدیل وضعیتی و… به حساب می‌آوریم. امید آن که در روزها و ماه‌های سال جاری موفق به کسب این مطالبات مالی، اداری، روحی، روانی و… گردیم

معلمان ایران بار دیگر نشان دادند که سرکوب امنیتی، احضار، زندان، تهدید و ارعاب نمی‌تواند آنان را از ایستادگی برای حق آموزش رایگان، منزلت شغلی و زندگی شایسته بازدارد. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن گرامی‌داشت این مقاومت جمعی، تأکید می‌کند که مبارزه‌ی معلمان ایران برای احقاق حقوق انسانی، صنفی و آموزشی ادامه خواهد یافت.

اتحاد، همبستگی و مقاومت، سه رکن بنیادین این جنبش‌اند. ما آمده‌ایم که آموزش را نجات دهیم، منزلت معلم را بازگردانیم و آینده‌ی کودکان این سرزمین را از چنگال سوداگری و تبعیض بیرون بکشیم.

برای رها شدن از فقرو نداری، رها شدن از بی مسکنی، رها شدن از نظام کالایی آموزش و پرورش پر از تبعیض، رها شدن از نظام کالایی طبقاتی بهداشت و درمان، رها شدن از هر نوع تبعیض و نابرابری، رها شدن از  دیکتاتوری و استبداد نظام سرمایه داری و نیروهای سرکوب، و در نهایت رها شدن از استثمار  وحشیانه نظام سرمایه داری و حاکم شدن بر سرنوشت خویش، باید متحد، متشکل و سازمان یافته عمل کنیم.

اول می را در کارخانه، خیابان، مدرسه، بیمارستان، و همه جای جامعه، با شکوه بیشتری گرامی بداریم. با خانواده‌های‌مان در این روز تاریخی همراه شویم،  "زن، زندگی، آزادی" را فریاد بزنیم و با صفی متحد و سراسری، عزم خود را برای پایان دادن به مناسبات کنونی اعلام کنیم.

روز جهانی کارگر روز اتحاد شاغل و بازنشسته است. روز اتحاد همه ما مردم علیه فقر و  مشقتهای زندگی است. روز همصدایی با معلمان عزیز و فریاد تحصیل رایگان حق مسلم فرزندان ما، است.  روز همبستگی با خانواده های جانباختگان  فاجعه انفجار هولناک در اسکله بندر رجایی و مردم در بندر عباس است .

ما همکاران در بخش های مختلف صنعت نفت، از جمله همکاران پیمانی، ارکان ثالث، همکاران استخدام رسمی و بازنشستگان نفت که همگی مطالباتی بر روی زمین مانده و پاسخ نگرفته ای داریم را به گرامیداشت روز جهانی کارگر و پیگری خواستهایمان فرا میخوانیم.

ما خواهان لغو کامل هرگونه تبعیض جنسی، جنسیتی، نژادی، ملی، مذهبی، عقیدتی و طبقاتی هستیم؛ خواستار آموزش رایگان برای همه، لغو کار کودک، برابری کامل حقوقی و اجتماعی زنان و دیگر اقشار تحت ستم، لغو حجاب اجباری، و نیز تحقیق مستقل و محاکمه‌ی عاملان کشتار کارگران در محیط‌های کار، از جمله در فاجعه‌ی دلخراش بندر رجایی، می‌باشیم

ابرابری جنسیتی در محیط کار ناظر بر تفاوتهایی است که میان زنان و مردان در دسترسی به فرصتهای شغلی، دستمزد، ارتقاء، و شرایط کاری وجود دارند. این نابرابری می‌تواند ناشی از تبعیضهای مستقیم یا ساختاری باشد، مانند پرداخت کمتر به زنان برای کار مشابه، محدود شدن دسترسی زنان به موقعیتهای مدیریتی، یا نادیده گرفتن مسئولیتهای خانوادگی آنان در سیاستهای سازمانی.

علیه آموزش پولی/ طبقاتی و ایدئولوژیک، تبعیض های جنسیتی، زبانی، اقلیمی، مذهبی، در آموزش.
برای بازگرداندن کودکان کار به مدرسه که زندگی را در زباله دان ها و محیط های سخت کار دنبال می کنند.
چون خرد در  مدارس با تفاهم نامه های امنیتی به مسلخ می رود،حق آموزش به زبان مادری، حق ایجاد تشکل های مستقل جرم است.
چون دستمزدها زیر خط فقر، بیمه دانش آموزان و فرهنگیان ناکارآمد؛ وضعیت معلمان خرید خدمت، حق التدریسی و سرایداران بلا تکلیف؛ پاداش پایان خدمت بازنشستگان در گروگان؛ صندوق ذخیره فرهنگیان منبع غارت و رانت و خارج از مدیریت صاحبان اصلی آن، شاغل و بازنشسته است ..

کار کودک یک مسئلۀ اجتماعی پرسابقه و تقریباً رایج در همه جاست. در نگاه نخست حل این مسئلۀ "ساده" به نظر می رسد، زیرا علت اصلی آن بی مجادله فقر است. پس ظاهراً کافی است حمایت مالی نسبتاً محدودی از خانواده های تهیدست - معادل هزینه های تحصیل و "درآمد" کودک کار – صورت گیرد تا مسئله ریشه کن شود و امکان تحصیل برای کودکان کار فراهم.

زمان: پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ساعت ۱۰صبح
مکان: مراکز استان ها، مقابل ادارات کل
شهرستان ها، مقابل ادارات آموزش و پرورش
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

مبارزه برای افزایش مزد، حق تشکل مستقل، کاهش ساعات کار، منع کار کودکان، رفع تبعیض از کارگران مهاجر، تأمین بیمه های اجتماعی و تحصیل وآموزش و بهداشت و درمان رایگان، تأمین شغل برای جویندگان کار و تخصیص بیمه بیکاری به بیکاران، برابری زنان و مردان در زمینه استخدام، مزد و تصدی مسئولیت ها، آزادی بیان، تجمع، اعتصاب و تشکل و تحزب، آزادی زندانیان سیاسی و لغو مجازات های قرون وسطایی و اعدام، تامین مسکن مناسب برای همگان،...

اول ماه می روز اعتراض به کل این نظام مبتنی بر بردگی مزدی و بربریت سرمایه‌داری است، روز ایستادگی علیه تمامی رنج‌ها و مصائبی‌ست که ریشه در سلطه‌ی سرمایه دارد. از همین رو روز جهانی کارگر تنها به طبقه‌ی کارگر مربوط نیست، بلکه مربوط به همه‌ بخش‌های جامعه‌ی تحت ستم و تبعیضات اقتصادی، اجتماعی، جنسیتی، قومی و مذهبی و غیره است.,.
اول می را در کارخانه، خیابان، مدرسه، بیمارستان، و همه جای جامعه، با شکوه بیشتری گرامی بداریم. با خانواده‌های‌مان در این روز تاریخی همراه شویم، "زن، زندگی، آزادی" را فریاد بزنیم و با صفی متحد و سراسری، عزم خود را برای پایان دادن به مناسبات کنونی اعلام کنیم

در طی ١٠٥ سال گذشتە کارگران ایران در مجموع ١٥ سال آن هم در هنگام بوجود آمدن خلاء قدرت توانستەاند مراسم روز کارگر را بطور مستقل برگزار کنند. دەها کارگر در این مدت بخاطر شرکت در مراسم های روز کارگر بە قتل رسیدەاند. با این وصف روز جهانی کارگر همە سالە توسط بخشهای پیشرو طبقە کارگر با وجود همە ی تهدیدات بصورت غیر رسمی بە اشکال مخفی و نیمە علنی برگزار شدە است و این از اهمیت این روز جهانی در میان کارگران خبر می دهد

این مقاله به بررسی تحول اندیشه درباره فقر از زمان مطالعه کلاسیک راونتری درباره فقر در انگلستان در آغاز قرن گذشته می‌پردازد. در این مقاله، گسترش تدریجی تعریف و سنجش فقر مورد تأکید قرار می‌گیرد؛ این گسترش از تمرکز صرف بر توان دستیابی به کالاهای بازاری، یا درآمد، به ابعاد دیگر استانداردهای زندگی مانند طول عمر، سواد و سلامت گسترش یافته و در سالهای اخیر نگرانیهایی چون ریسک پذیری، آسیب پذیری، بی قدرتی و نداشتن صدای مؤثر را نیز در بر گرفته است

اگر دولت بساط تعاونی های مسکن را بخاطر برادران انبوە ساز خود بر هم نمی زد و طبق قانون خودش امکانات در اختیار تعاونی ها قرار می داد، آیا مردم با چنین بحرانی مواجە بودند؟ جواب قطعا منفی است. کما اینکە تجربە یکی دوسال اول بعد از تشکیل تعاونی ها معلوم کرد کە تعاونی ها مناسبترین راە کار جلوگیری از بحران مسکن هستند. بنا بر این بحران مسکن مانند خیلی از بحرانهای دیگر ریشە در حاکمیت سود پرستان و سود خواهانی دارد کە افزایش سود برایشان بر رفاە و آسایش مردم ارجحیت دارد.

در همین راستا شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از همه‌ی همکاران شاغل و بازنشسته می‌خواهد که در تجمع روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت که به مناسبت آغاز هفته‌ی معلم برگزار می‌شود شرکت کنند.
زمان: روز پنج‌شنبه ۱۱ اردیبهشت ساعت ۱۰ صبح
مکان: در مراکز استان‌ها مقابل اداره ی کل و در شهرستان‌ها مقابل ادارات آموزش و پرورش

اگر افزایش دستمزدها کمتر از قیمت ٢ کیلو برنج بودە و بقول درست گزارش، اقلام غذایی یکی پس از دیگری از سر سفرە ها غیب می شوند، ناشی از برقراری یک مجموعە سیاست است کە مرتبط با هم بودە و تفکیک ناپذیراند. بهمین جهت این مجموعە را باید در کلیت اش بە چالش کشید، و مردم را برای مبارزە با آن آمادە کرد. بە واقع جمع کردن این بساط تنها بە دست آنهایی میسر است کە نان را از سفرە هایشان دزدیدەاند!

این سیاست ها محکوم به شکست است و دانش آموزان و معلمان آگاه مانع از آن هستند که دشمنان علم و آموزش و آگاهی به اهداف پلید خود دست پیدا کنند. همچنانکه در گذشته نیز بسیج مدارس و امور تربیتی ها نتوانستند در ایجاد محدودیت بر مراکز آموزشی، موفقیتی کسب کنند.

از تمامی نهادها و تشکل‌های کارگری، صنفی و مدنی دعوت می‌کنیم که در کنار دانش آموزان، معلمان، و‌ دختران ما ایستاده و اعتراضات خود را به روش‌های مختلف نشان دهند. ما هشدار می‌دهیم که تداوم چنین سیاست‌هایی تنها موجب افزایش هر چه گسترده تر نارضایتی عمومی خواهد شد و بار دیگر پیامدهای سنگینی برای عاملان آن به همراه خواهد داشت.

این مقاله نابرابریهای جنسیتی متعددی را در محیط کار مورد تحلیل قرار می‌دهد، مانند شیوع آزار جنسی، دشوارتر بودن مسیر ارتقاء برای زنان در مقایسه با مردان، و سن بازنشستگی نابرابر میان زنان و مردان. همچنین، دلایل اصلی نابرابری را شناسایی کرد، که تبعیض جنسیتی، نظام پدرسالارانه، فرهنگ سنتی حاکم بر جامعه، و کمبود آموزش را شامل می شوند.

شرح وقایع آنچە در جامعە می گذرد و بیان درد و رنجی کە بر مردم روا داشتە می شود بدنیست،اما کافی و مفید بە فایدە نیست. باید منشاء، سیاستها و مجریان آن آماج مبارزە هر نیروی عدالت خواهی قرار بگیرند. درست بە مانند همان کاری کە کارگران بازنشستە و شاغل، معلمان و پرستاران و کادر درمان و سایر زحمتکشان می کنند. اگر قبلا در هنگام آزاد سازی قیمت نان و خوراکی ها و سایر کالاها و خدمات مقابلە کافی می شد، روزگار مردم چنین کە هست نمی شد، شوک های تازەای هم در راە است اگر ساکت بمانیم آنها را هم بزودی روی شر مردم آوار می کنند. 

این عناوین زمانی برای فریب و سلطە بر زحمتکشان توسط خمینی و اعوان و انصارش برای کسب و قرص کردن پایە های رژیم عنوان و تکرار می شد، بعد از آن برای گرفتن دست آوردهای مبارزاتی کارگران بە عنوان طبقە ای کە "مستضعف" است و باید برای فربە تر شدن سرمایە داران و دلالان حامی و متحد خمینی مستضعفترنمودە شوند بکار گرفتە شد. با این همە این دوران در حال بسر رسیدن است و پردە فریب و نیرنگ در شرف افتادن.

آیا معلمان در قالب شورای هماهنگی باید پیرو تفکر انسان ساز ماریا مونته سوری باشند که زندگی اجتماعی را از بازی‌های کودکان آغاز می‌کند، و پایه‌های انسان بودن را در ضمیر کودکان عملا پایه‌ریزی می‌کند، یا دنبال‌کننده‌ی همان تفکرات تلقینی و القایی سران جمهوری اسلامی هست که میخواهد کودکان طوطی خوش‌الحان تفکرات آنان باشند؟ و میمون‌وار رقص آنان را در جشن ایدئولوژی به نمایش بگذارند؟

فهم این مسئلە برای کسانی کە اعتراضات پیاپی پرستاران و علل آنها را از بیان خود پرستاران شنیدەاند، دشوار نیست. مقصرمشکلات و اعتراضات پرستاران هم هر کس می تواند باشد غیر از پرستاران "اتباع" کە در واقع هیچ دشمنی نە آنها با بقیە پرستاران دارند و نە پرستاران دیگر با همکاران خود کە با وجود سابقە دەها سال اقامت و کار و تحصیل در ایران عدەای در جامعە با آنها نژاد پرستانە برخورد می کنند و با انواع فشارها و محرومیت ها و تبعیضات باید زندگی پر رنجی را از سر بگدرانند.

این حرف کە اکنون ورد زبان عدە بسیاری و پزشکیان شدە است در واقع حرف دل اتاق بازرگانی برای آزاد سازی قیمت دلار و حذف سوبسیدهاست کە تاکنون دولت قدمهای بزرگی در جهت عملی کردن آن برداشتە است. تاوان این سیاست را مردم عادی با زدن از سفرە و معیشت شان پرداخت کردەاند و سود آنرا سرمایە داران بزرگ حکومتی بە جیب می زنند.

در نهایت، مسئله تنها افراد نیست؛ مسئله ساختار است. و تا زمانی که شفافیت، مشارکت واقعی، و نظارت جمعی وجود نداشته باشد، هیچ انتخاباتی واقعاً دموکراتیک نخواهد بود. انتخابات، در چنین شرایطی، تنها ابزاری است برای تداوم انحصار و تقسیم رانت.

در این وضعیت وانفسا کە همەی طیف های رژیم، از مدعیان اصلاح طلبی گرفتە تا محافظە کاران مدعی عدالتخواهی بواسطە سهمی کە در غارت ثروت و درآمد کشور دارند، همگی پاسدار این وضعیت جهنمی هستند، فقط خود کارگران و زحمتکشان هستند کە می توانند با اتحاد و همبستگی، گسترش اعتراضات سازمان یافتە و متشکل شدن در تشکلهای کارگری مستقل شرایط را برای نجات خود از زیر یوغ رژیم سرمایە سالار و عدالت ستیز حاکم فراهم کنند.

با این اوصاف تشکلهای مستقل امسال نیز بە اشکال مقتصی روز جهانی اول ماە کە نماد همبستگی جهانی طبقە کارگر است را بە رغم اختناق و سرکوب حاکم برگزار خواهند کرد و از فرصت این روز فرخندە و ماندگار بهرە لازم را برای بیان مطالبات واقعی کارگران و مزد و حقوق بگیران خواهند برد و نشان خواهند داد کە روز کارگر توسط عوامل سرمایە داران مصادرە شدنی نیست.

اسماعیل گرامی از ۲۱ مرداد ۱۴۰۳ تاکنون در زندان اوین دوران محکومیت یک‌ساله‌ی خود را سپری می‌کند. او پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های کارگری و دفاع از حقوق بازنشستگان بازداشت و زندانی شده بود.

تهدید بە ساختن بمب نە تنها بازدارندە نیست بلکە ممکن است باعث جلو انداختن بمباران مراکز هستەای، صنعتی و زیر ساخت های کشور شود. خسارات مالی و انسانی هر حملەای بە هر مکانی در کشور را خامنەای و سران رژیم نمی پردازند، مردم ایران باید بپردازند، بنا بر این مبارزە با جنگ طلبی از هر دو سو، دفاع از صلح و برای سرنگونی رژیم در موقعیت کنونی کاری است کە در مقابل ما قرار دارد.

تبعیض جنسیتی منجر به رفتار نابرابر با زنان در محیط کار می‌شود. طبق گزارش مجمع جهانی اقتصاد، در سال 2021 در چین درصد مردان در مقام قانون‌گذار و مدیر ارشد 83.3 بوده است، در حالی که این درصد برای زنان تنها 16.7 بوده است. طبق تحقیقات خوزوایو در آفریقای جنوبی 79.4% از مدیران ارشد مرد و تنها 18% زن اند.

مختصر گفتە باشم دولت، کارفرمایان و بخش خصوصی هر سە از تغییرات بە عمل آمدە در قانون بازنشستگی سود می برند و ضرر و هزینە سود آنان را کارگران و بازنشستگان هستند کە با زدن از رفاە و سلامت شان باید بپردازند. در آمدهای ناشی از تغییر قانون نیز معلوم نیست مانند قبل بە غارت بردە نشود! خوب البتە زمانی کە طبقە کارگر متشکل و سازمان یافتە نباشد، و دشمنانش سردار و سپاە و تشکیلات و حکومت داشتە باشند، چە انتظاری غیر از این می توان داشت؟

بلە ما با چنین دم و دستگاهی روبرو هستیم کە وظیفە دیگری بە غیر از خدمت بە سرمایەداران و دفاع یک طرفە از منافع آنها و بی حقوق سازی و سرکوب طبقە کارگر برای خودش قائل نیست و تا وقتی کە این نظام اهریمنی بر کشور حکمروانی کند، حال و روز زحمتکشان هم همین خواهد بود کە هست.

حال ایران بدون حل دمکراتیک مسئلە ملی و قومی بە صورت مسالمت آمیز نمی تواند بە آزادی و توسعە و عدالت برسد. انکار حقوق ملیتها و اقوام و تلاش های سرکوبگرانە طی صد سال گذشتە باید بە مرکز گرایان این واقعیت را آموختە باشد، کە انکار حقوق و سرکوب ملیتها نەلازم است،نە نتیجە بخش است، نە دمکراتیک و انسانی است. وقایع ارومیە با وجود اینکە عوامل رژیم در سازماندهی آن نقش اصلی را بەعهدە داشند، بار دیگر اهمیت حل دمکراتیک مسئلە ملی و قومی را عیان کرد.

در محیط‌های کاری موقت، موارد متعددی از نابرابری جنسیتی مشاهده می‌شود. نخست، زنان غالباً در محیط کار مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند. فیتزجرالد (Fitzgerald) بیان کرده است که آزار جنسی از زمانی که زنان برای نخستین بار نیروی کار خود را به بازار عرضه کردند، به بخشی ثابت از زندگی کاری آنان تبدیل شده است. علاوه بر این، زمانی که زنان به عنوان قربانی مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند، به جای برخورداری از همدردی و حمایت، بیشتر مورد انتقاد قرار می‌گیرند. این مسئله نشان می‌دهد که عدم توجه کافی به حقوق زنان، زمینه‌ساز این نوع آزارها است. در مقابل، مردان به‌ندرت توسط همکاران یا کارفرمایان شان مورد آزار قرار می‌گیرند.