نباید اجازه دهیم خامنهای و حکومت او از پاسخگویی برای کشتار بزرگ دیماه ١٤٠٤ طفره رفته و روایت کذب و فریبکارانهاش را جلو ببرد. برای مقابله با این ظلم، نیاز داریم همبستگی خود را با خانوادههای کسانی که به قتل رسیدند یا در زندانها هستند یا زخمی و آسیبدیدهاند، نشان دهیم.
شب چهلم عزیزان کشتهشده را میتوانیم به اشکال ابتکاری، در سطح محلی، شهری و ملی، به فرصتی برای همراهی با خانوادهها تبدیل کنیم و نگذاریم آنها تنها بمانند. اگر نیاز به کمک دارند، یاری رسانی بکنیم و نگذاریم هیچکس با داغ خود تنها بماند.
همراهی ساده میتواند یک سر زدن، یک یاد کردن باشد، رنج وقتی تقسیم شود، قابلتحملتر میشود. ما میتوانیم در گروههای کوچک و قابل اعتماد کنار یکدیگر بمانیم و به هم کمک کنیم. گروههای یاری به ستمدیدگان استبداد دینی میتوانند محور همبستگی ملی باشند و راهها را با همراهی هم در همه سطوح پیدا کنند.
این حکومت است که باید تنها بماند، در درون خود بپوسد و این ملت است که می تواند برای ادامه حیات فردی و جمعی به داد یکدیگر برسد. نباید بگذاریم نیروهای اقتدارگرا از ستمدیدگان برای مقاصد خود استفاده ابزاری کنند. هوشیار و بیدار باشیم و بدانیم که ظلم پایدار نیست و این حکومت رفتنی است.
«همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران»
۲۱ بهمن ۱۴۰۴ – ۱۰ فوریه ۲۰۲۶
افزودن دیدگاه جدید