April 2022

این جنگ عادلانه نیست؛ جنگ کارگران و زحمتکشان نیست؛ بر عکس بر ضد منافع مردم زحمتکش اکراین، روسیه و سراسر جهان است. بیایید تا علیه همه جنگها در جهان و برای صلح مبارزه کنیم.

کتاب دربرگیرنده دو بخش است. بخش نخست سیر مبارزات خانواده‌ای است سرشناس در لرستان بر متن تاریخ صد ساله ایران که به پشتوانه قربانی شدن فرزندانی از آن چه در سال‌های حکومت پهلوی و چه طول حیات جمهوری اسلامی، معروفیتی در مقیاس ملی دارد. این را به نظر من باید اصلی‌ترین ویژگی "رنج راه" دانست که نویسنده توانسته است در قالب آن بخشی از تاریخ ایران را در هستی یک خاندان - خانواده لرستانی با قلمی شیوا، ذهنی منطقی و سرشار از عاطفه به تشریح بنشیند. این اما نه بدانمعنی که آفریده نویسنده، فقط در توصیف سرگذشت و سرنوشت خانواده‌اش خلاصه ‌شود. کتاب، آئینه‌ای است که در خود بخشی از تاریخ یک ملت را بازتاب می‌دهد.

جهت در روز جهانی کارگر، که نظام حاکم همه ساله مانع برگزاری آن می‌شود، لازم است که ما کارگران شاغل و بازنشسته، معلمان، زنان، جوانان دانشجویان و ... با اتحاد و همبستگی هرچه بیشتر و اتکا به سازماندهی و تشکل‌های مستقل خود و از این طریق گسترش مبارزات خویش، خواست‌های خود را به طور صریح و روشن اعلام نموده و با توجه به این وضعیت، همه هم طبقه‌ای‌های خود و پشتیبانان جنبش کارگری را به اتحاد عمل برای گسترش و تعمیق مبارزه حول محورهای زیر دعوت کنیم:

Plus de 2 000 grèves et manifestations ont eu lieu pendant cette période en Iran. Certaines ressources parlent même de plus de 3000 cas de grèves. Cette quantité de grèves est incroyable mais vraie. Pendant de nombreuses années, le nombre de protestations et grèves des travailleurs n’a cessé d’augmenter. Il faut savoir que la grève est considérée comme un acte illégal tandis que les activités syndicales et les unités ouvrières sont réprimées et les syndicalistes sont condamnés jusqu’à 20 année de prison, en plus des coups de fouet, fortes amandes voire des expulsions ou licenciements, sans compter les privations de droits et d’activités sociales.

Einige Quellen gehen von einer Zahl bis 3.000 Protesten der Arbeiter*innen im Berichtszeitraum aus. Diese Zahl mag unglaublich erscheinen, was aber nichts daran ändert, dass solche Schätzungen nicht verfehlt sind. Im Vorjahreszeitraum gabe es ungefähr 2.000 Streiks der iranischen Arbeiter*innen. Seit Jahren steigt diese Zahl Jahr für Jahr. Zu dieser hohen Zahl von Steriks und Protesten kommt es unter Bedingungen der Kriminalisierung von Streiks durch die Herrschenden und der scharfen Repressalien gegen Gewerkschafter*innen.

با آثاری از: ع.آهنین/ ع.اردلان/ ح.الموسوی/ ک.امین‌آوه/ ر.براهنی/ ب.برشت/ ا.بهار/ ا.پوتیه/ ک.م.پیوند/ س.جاوید/ ع.جعفری(ساوی)/ د.جلیلی/ ک.جمالی/ ب.حسن‌زاده/ ر.خندان‌مهابادی/ م.دلیجانی/ ا.راستان/ ع.ا.راشدان/ م.رستگارفَسایی/ ن.رئیسی/ آ.زیس/ ش.سپنتا/ ج.سَرفَراز ....

Algunas fuentes informaron, incluso hasta 3000 protestas obreras. Es increíble, pero es cierto. El año pasado hubo cerca de 2000 huelgas en Irán. Lo cierto es que cada año hay más movimientos de los trabajadores. Las huelgas y protestas se llevan a cabo en una situación, en la que se considera ilegal su celebración, y las actividades sindicales son fuertemente reprimidas y sus activistas son condenados a 20 años de prisión, además de latigazos, multas, despidos y prohibición de actividades sociales.

فراگیری اعتراضات اجتماعی چه به لحاظ پسزمینه مادی‌ و چه بخاطر تغییراتی که در مناسبات جامعه و حکومت پدید آمده‌، حاکی از روندی برگشت ناپذیر است. روندی همه شمول که اگر تا چندی پیش در پی هر رخداد اعتراضی از سوی قشر و صنفی معین، سئوال مربوط به دوام داشتن یا نداشتن آن را پیش می‌آورد، اکنون اما چنان حالت عمومی به خود گرفته که باید سراغ باقیمانده‌هایی را رفت که هنوز به این روند نپیوسته‌اند! کارگران، کشاورزان، آموزگاران، بازنشستگان، مالباختگان، پرستاران، کارکنان و ... 

خيابان در استراتژی گذار از استبداد به دموکراسی جايگاه ويژه دارد. در مبارزه با استبداد حاکم، جايگزينی برای خيابان  وجود ندارد. نه فضای مجازی و نه صندوق های رای نمی توانند جايگزين آن شوند. در عين حالی که هر کدام از ان ها نقش بس مهمی در اين روند دارند. تجربه گذر به دموکراسی در تعدادی از کشورها مويد اين امر است. در برخی کشورها، خيابان صندوق رای را بر حکومت ديکتاتور تحميل کرده و آن را به عقب نشينی و پذيرش حق رای مردم وادار ساخته است. در انقلاب های کلاسيک، اصقلاب ها، بهار عربی، جریان برچیده شدن دیوار برلین و در خيلی از تحولات سياسی دموکراتيک، خيابان نقش تعيين کننده داشت.