بپس از اعلام تصمیم دولت بە گران کردن بنزین بحث و جدل گستردەای هم در درون جامعە و نیز در میان جریانات حکومتی بە راە افتادە است.
در جامعە تقریبا اکثریت قریب بە اتفاق مردم با افزایش قیمت بنزین بە دلیل تاثیر منفی آن روی کار و زندگی شان و بیشتر از همە ٨ میلیون نفری کە کلا یا بخشا مخارج اولیە زندگی شان را با مسافرکشی تامین می کنند بە شدت با گران شدن بنزین مخالف اند و نمی دانند بعد از گران شدن بنزین چە بلایی بر سر معیشت شان می آید.
باید توجە داشت کە شمار این ٨ ملیون نفر با احتساب خانوادە ها و نان خورهایشان بە تنهایی سر بە دەها میلیون نفر می زند.
قطعا گران کردن بنزین در شرایطی کە تورم و گرانی هزینە های زندگی هر روز رکورد تازەای بجا می گذارد بە افزایش گرانی و تورم شتاب خواهد داد و تامین نان خالی را برای خانوادە هایی کە هم اکنون نیز با مشکل تامین نان دست و پنجە نرم می کنند، بسیار دشاورتر خواهد کرد و بە اعتراض و نارضایتی فزایندەای کە هم اکنون نیز در کشور جاری است دامن خواهد زد و چشم انداز شورش برای نان را در مقابل جامعە قرار خواهد داد.
درست بە واسطە همین نگرانی است کە عدەای در درون خود حکومت کە نگران شورش و پیامدهای آن هستند، با افزایش قیمت بنزین مخالفت می کنند و عدە دیگری بە دلیل وجود شرایط جنگی آنرا بی موقع و با آن مخالفت می ورزند. و عدەای امثال رئیس جنایتکار دستگاە ستمگر قضایی کە هیچ راە حلی بە غیر از زندان و اعدام نمیشناسند با تهدید و ارعاب و تشدید فضای امنیتی و چسباندن معترضان بە قدرت های خارجی وعدە سرکوب آن را می دهند.
جوهر مجادلات درون حکومتی نشان می دهد کە هیچ کدام از جریانات از اساس مخالف گران کردن بنزین مخالف نیستند و اختلافاتشان ناظر بر اولویتها یشان است.
گمان نمی کنم کە کسی در اینکە دولت پزشکیان از آغاز کارش تا کنون کوشیدە است با بکار گرفتن سیاستهای شوک درمانی هزینە های زندگی را با سرعتی کم نظیر افزایش دادە و با جیب بری از مردم هزینە های دولت را تامین نمودە است شک و شبهەای داشتە باشد.
افراط گری های دولت پزشکیان بە حدی است کە صدای یکی از مقامات اقتصادی پیشین طرفدار بازار و سیاست گزاران کنونی اتاق بازرگانی را در آوردە است. او اخیرا در انتقاد از سیاستهای پزشکیان او را بە تندروی متهم کرد و گفت "پزشکیان کە در گذشتە بە حرفهای ما توجە نمیکرد، اینکە در پیشبرد نظرات ما دارد تندروی می کند. (نقل بە معنی).
پزشکیان برای توجیە افزایش قیمت بنزین بە لیتری دە هزار تومان بە نرخ بنزین در کشورهای همسایە و قیاس آن در ایران استناد می کند قیاس او اما یک جانبە و مع الفارق است. مسلم است کە این را نمی شود بە حساب بی اطلاعی او و دولت اش قرار داد. این یک فریبکاری تبلیغاتی است برای منحرف کردن اذهان مردم کە البتە مانع از پیامدهای اجتماعی و سیاسی گرانی بنزین نمی شود. مردم وضعیت خود را با مجموع شرایط زندگی مردم این کشورها مقایسە می کنند و از آن نتیجە گیری می کنند.
در کشورهای مورد اشارە پزشکیان شاید همە چیز ایدەآل نباشد اما یک تناسب نسبی میان درآمد و هزینەها وجود دارد، در هیچ یک نان ٨ میلیون مسافر کش کە مجبور بە این کار شدە باشند وجود ندارد. بیکاری بە اندازە ایران گستردە نیست، شکاف دستمزد و حقوق و درآمدها با هزینە ها و تورم مانند ایران این همە ژرف نیست، تورم سە رقمی در آنها وجود ندارد، حداقل دستمزد شاغلان معادل یک چهارم هزینە های حداقل زندگی نیست و دولتها مانند دولت ایران دستمزدها را بجای افزایش هر سالە کاهش نمی دهند.
دولت اما همە ی این ها را نادیدە می گیرد. مخالفت با گرانی بنزین از آن جهت صورت می گیرد کە هیچ تناسبی میان هزینە ها و درآمدها نیست. اعتراضات همە روزە کارگران، معلمان، پرستاران، کارکنان دولت ، بازنشستگان و حتی نیروی انتظامی با امتناع و سرکوب و تهدید پاسخ دادە می شود .
وزیر کار دولت از افزایش دستمزدها طفرە می رود، یارانە ها حذف می شوند، نان گران می شود، تورم سە رقمی شدە است و همچنان در مسیر رشد سیر می کند، ارزش پول ملی بصورت روزانە کاهش پیدا می کند.
افزایش قیمت بنزین در چنین شرایطی از نظر مدم بویژە آنهایی کە شغل و معیشت شان با قیمت بنزین بیش از سایرین گرە خوردە است، بە منزلە محروم کردن آنها از نان است. چنین افزایشی بە وخامت بیشتر وضعیت معیشتی دامن خواهد زد و میلیونها نفر دیگر را بە زیر خط فقر مطلق خواهد راند. در این صورت زمینە شورش گرسندگان تسریع خواهد شد و بساط بگیر و بکش کە رئیس دستگاە قضایی پیشاپیش وعدەاش را دادە پهنتر خواهد شد.
مردم سرشان برای شورش درد نمی کند، این حکومت است کە شرایط شورشها را با ستمگری و سیاستهای خود فراهم می کند. اکثر آگاهان سیاسی شورش های کور را بە منزلە راهکار مفید برای نجات از فقر و استبداد و رسیدن بە اهداف مد نظر شورس کنندگان نمی دانند. آسیب های شورش بیشتر از اینکە شورشگران را بە اهدافشان نزدیک کند، دور می نماید و فضا را برای سرکوب حکومت و سئو استفادە دشمنان خارجی از آن برای تجاوز فراهم می کند. بدیل شورش سازماندهی ظرفیت های مدنی و سیاسی و بالا بردن توان و ظرفیت آنها برای فراهم کردن زمینە های لازم جهت برچیدن بساط فقر و استبداد و ایجاد رفاە و آزادی است. حکومت نیز این را می داند، کە بە آن راحتی کە میتواند شورش ها را سرکوب نماید قادر نخواهد شد نهاد ها مدنی را سرکوب و بی اثر سازد. بهمین دلیل است کە با تشدید سرکوب فعالان نهاد های مدنی و سندیکایی مختلف کە بعد از سرکوب جنبش دی شاهد آن هستیم تلاش می کند مانع فعالی و گسترش آنها شود. حکومت در سایە سرکوب و تضعیف نهادهای سیاسی و مدنی و پراکندگی اعتراضات است کە توانستە است با پهن کردن بساط استبداد، سرکوب، تبعیض و غارت ثروت و درآمد های کشور فقر و فلاکت را بر کشور حاکم کند و ایران را تبدیل بە یک زندان بزرگ نماید.
چاپ
افزودن دیدگاه جدید