octobre 2026

سالن کلارا کامپوامور در کنگره نمایندگان اسپانیا، روز ۲۸ سپتامبر، میزبان مراسمی به مناسبت چهارمین سالگرد جنبش «زن، زندگی، آزادی» بود. این مراسم با مشارکت انجمن ایرانی دفاع از حقوق بشر در اسپانیا و به ابتکار و با حمایت گروه پارلمانی حزب سوسیالیست اسپانیا برگزار شد. این مراسم فرصتی برای نگاهی به گذشته، اما در عین حال نگاهی به حال و آینده بود. در این دیدار، سخن سیاسی و پارلمانی در کنار شعر و موسیقی قرار گرفت و سالن کلارا کامپوامور را به فضایی برای همبستگی و بیان فرهنگی تبدیل کرد.

کودک‌همسری فقط ازدواج یک دختر کم‌سن با مردی بزرگ‌تر نیست. پشت این واژه، مجموعه‌ای از قوانین، سنت‌ها، فقر، تبعیض جنسیتی و سیاست‌هایی قرار دارد که کودک را از حق انتخاب درباره آینده خود محروم می‌کند. در جمهوری اسلامی، قانون به جای آنکه سدی در برابر کودک‌همسری باشد، همچنان راه آن را باز گذاشته است. دختری که هنوز به ۱۸ سالگی نرسیده، می‌تواند در شرایطی ازدواج کند و حتی پیش از ۱۳ سالگی نیز با اجازه ولی و تشخیص دادگاه امکان ازدواج او وجود دارد.

در این روزهای بعد از محاصرە اقتصادی شدید امریکا خوشبختانەفشار افکار عمومی برای رفتن پای آتش بس بیشتر شدە است. باید این صداها را کە محدود بە آتش بس نخواهد ماند و مطالبات دیگری مانند آزادی زندانیان سیاسی، توقف اعدام ها، و کاهش فشار بە زنان را هم می تواند در صورت موفقیت در بر بگیرد، تقویت کرد و باور نمود کە نە هیچ کدام از بحران‌ها و نە مسلە آزادی‌های اساسی بدون توقف جنگ و آتش بس، حتی تخفیف هم پیدا نخواهد کرد. به‌خصوص این‌کە مخالفان آتش بس در تشدید سرکوب‌ها نیز دست بالاتری در قدرت دارند.

در جریان این نشست، علاوه بر ارایه ارزیابی از شرایط جاری در کشور، از جمله در باره جنگ، فشارهای معیشتی بر مردم، تشدید سرکوب، سیاست ائتلافی، نحوه همکاری نیروهای مختلف و متنوع دمکرات، با هم تبادل نظر صورت گرفت و بر ابتکارهای دوجانبه برای هم‌اندیشی پیرامون چالش‌‌های پیش‌‌رو و برای رفع ابهام‌های موجود تاکید شد. در بسیاری از این زمینه‌ها اشتراک نظر و در مواردی نیز برداشت‌های متفاوت از وقایع وجود داشت، که قرار شد در جلسات آتی پیرامون آن‌ها بیشتر گفتگو شود.

اگر بخواهم پیروز را با یک کلمه توصیف کنم، شاید آن کلمه «زندگی» باشد، نه فقط به معنای زنده بودن، بلکه به معنای زندگی کردن. او بلد بود از بودن، چیزی بیشتر از گذراندن روزها بسازد. بلد بود یک جمع ساده را به خاطره تبدیل کند، یک گفت‌وگوی معمولی را به شبی فراموش‌نشدنی بدل کند و میان آدم‌ها پلی از صمیمیت بسازد. هنوز می‌توانیم او را به یاد بیاوریم که در جمع دوستان، با همان لبخند آشنا، گفت‌وگو را گرم می‌کرد؛ گاهی موسیقی‌ای را انتخاب می‌کرد که همه با آن خاطره داشتند و گاهی با یک شوخی ساده، خنده را به جمعی می‌آورد که لحظاتی پیش ساکت و سنگین بود.

به نظر من، آقای فانی با برجسته کردن مثال‌هایی که زیدآبادی برای توضیح سخنان خود آورده، بحث را بیش از اندازه به دوگانه «مقاومت یا تسلیم» محدود کرده است. در نتیجه، مسئله مهم‌تر سخنان زیدآبادی، یعنی امکان وقوع یک موقعیت تراژیک، نحوه شکل‌گیری این موقعیت در نسبت میان قدرت و جامعه، ظرفیت تصمیم‌گیری ساختار سیاسی در آن شرایط و نسبت جامعه با تصمیمی که در چنین موقعیتی گرفته می‌شود، به حاشیه رفته است.

اگرچه بحران مسکن ریشه‌ای طولانی دارد، اما موج کنونی اعتراضات پس از تخلیه اجباری ماری‌کارمن (ماریا دل کارمن اباسکال)، پیرزن ۸۷ ساله در مادرید آغاز شد. او که بیش از ۷۰ سال در آپارتمان خود در محله «رتیرو» زندگی می‌کرد، به دلیل افزایش بیش از حد  اجاره‌بها توسط یک شرکت سرمایه‌گذار، با حکم تخلیه مواجه و با برانکارد از خانه‌اش خارج شد. انتشار تصاویر این تخلیه در اواخر سپتامبر ۲۰۲۶، خشم عمومی عظیمی را برانگیخت و هزاران نفر را در شهرهایی چون مادرید، بارسلونا، سویل و والنسیا به خیابان‌ها کشاند.

روز پنج‌شنبه ۱ اکتبر جنبش به اوج خودش رسید و ۱۰۲۷ دبیرستان  به آن پیوسته و از این میان ۲۲۲ دبیرستان  کاملاً تعطیل شده است. در مواردی دانش آموزان با آمدن به خیابان و آتش زدن سطل‌های زباله  خشم و اعتراض خود را  نشان داده و با دخالت پلیس و پرتاب گاز اشک آور و درگیری با دانش آموزان چندین دانش آموز زخمی و  روانه بیمارستان‌ها شده و همچنین نزدیک به ۲۰۰۰ نفر از  دانش آموزان (که سن آنها بین ۱۴ تا ۱۸ سال می‌باشد) توسط پلیس  دستگیر و روانه  زندان‌ها شده‌اند.

اینکه چه چیزی مصداق «انجام‌دادن کارِ اندیشیدن» باشد، بسته به موقعیت فرق می‌کند. استفاده از هوش مصنوعی برای ترجمه‌ی یک سند ممکن است کاملاً با کار علمی سازگار باشد؛ اما در کلاس زبان، جای همان فرایند فکری‌ای را می‌گیرد که قرار است ارزیابی شود. چنین نظامی، هر شکلی که داشته باشد، نمی‌تواند بر مراقبت و کنترل دائمی تکیه کند؛ همان‌طور که نظام بهداشت عمومی تک‌تک لیوان‌های آب را بازرسی نمی‌کند یا در هر آشپزخانه بازرسی نمی‌گمارد. زیرساخت خوب جلب توجه نمی‌کند. وقتی درست کار می‌کند، به پس‌زمینه می‌رود تا بتوانید بر آنچه مهم است تمرکز کنید.

چهل و شش کشور جهان با ارائۀ بیانیه‌ای مشترک به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، ادامه اعدام‌ها و افزایش موارد صدور و اجرای این مجازات در ایران را محکوم کردند. مای ساتو، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، ضمن استقبال از این بیانیۀ مشترک، گفت: «نیاز به تعلیق اجرای احکام اعدام، تا زمان توقف کامل آنها، هیچوقت مثل حالا حیاتی نبوده است». بیش از دو ماه پیش هم، کمیتۀ مستقل حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد به مدیریت سارا حسین، از مسئولان ایران خواسته بود که بلافاصله همۀ اعدام‌ها، از جمله اعدام بازداشتی‌های اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ را متوقف کرده و روندی را برای حرکت به‌سوی توقف کامل اجرای حکم اعدام، آغاز کند. این اعتراضات و خواسته‌های بین‌المللی در حالی تکرار می‌شوند که طی ۹ ماه گذشته، جمهوری اسلامی دست‌کم ۵۹۰ تن، از جمله ۲۲ زن را اعدام کرده است.