چهارشنبه ۰۵ آذر ۱۳۹۹ - ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰

جُنگ کارگری

کارگران قرارداد موقت مناطق عملیاتی صنعت نفت در ٢٥ آبان نسبت بە برآوردە نشدن مطالبات صنفی شان با وجود گذشت ٨ ماە از سال اعتراض کردند. کارگران خواستار اجرای بخشنامە وزارت نفت در مورد کارگران قرارداد موقت، بە روز رسانی پرداخت هزینە ایاب و ذهاب و کمکهای رفاهی، هستند. شایان ذکر است کە مدتی پیش بە دنبال گسترش اعتراضات کارگری در میان شرکتهای پیمانکاری کە در صنعت نفت و پتروشیمی هستند،

آغاز اعتصاب متحدانە و حمایت همە کارگران از کارگران زندانی و اخراج شدە برای کارفرما و مسئولین دولتی چنان نامنتظرە بود کە همە آنها را متحیر و درماندە و در نهایت بە تسلیم بە خواست کارگران نمود. با این همە بە نظر نمی رسد کە تلاشهای کارفرما و مسئولین برای سرکوب کارگران بە پایان رسیدە باشد. کارگران باید از این پس با هوشیاری بە مراتب بیشتری اتحاد و همبستگی خود را برای بی اثر کردن تلاشهای سرکوبگرانە آتی کە بە مراتب پیچیدە تر خواهند بود حفظ کنند.

اعتراضات هرچە گستردەتر خود کارگران و تداوم حمایتهای نیروهای عدالتخواە واقعی یگانە ضامن آزادی بی قید و شرط کارگران و رسیدن کارگران بە مطالبات شان هستند. ما نیز بە سهم خود از مبارزات و مطالبات بە حق کارگران هفت تپە و از همە اقداماتی کە در این راستا بە عمل می آید، قاطعانە حمایت کردە و خواهیم کرد.

در صبح ٩ آبان شماری از رهبران اعتصاب با یورش ماموران بە خانە هایشان بازداشت شدند. بنا بە گزارش کانال تلگرامی مستقل هفت تپە ، یوسف بهمنی، حمید ممبینی ابراهیم عباسی، در این بازداشت شدەاند. اسماعیل بخشی از رهبران اصلی اعتصابات پیشین کە از کار نیز اخراج و متحمل زندان و شکنجە شدە است در کانال تلگرامی اش خبر از بازداشت مسعود حیوری در یورش ٩ بهمن بە خانە های کارگران دادە است. طبق خبری کە چند روز پیش خبرگزاری ایلنا منتشر کرد، دولت حاضر بە پذیرش خلع ید از امید اسدبیگی نیست.

اگر کارگران اتحادیە و سندیکا داشتند کارفرمایان مجبور بودند با آنها قرارداد دستە جمعی منعقد کنند. در آن صورت طفرە رفتن برای کارفرما بسیار دشوارتر می شد. اعتصابات خود بخودی درست بە دلیل نبود تشکل هدایتگر است کە کمتر موفق می شوند بە اهداف شان برسند و دست آوردهای شان را از تعرض دوبارە کارفرمایان محفوظ نگاە دارند!

 

ما نیز تائید حکم ١٠ سال زندان علاوە بر حکم ٦ سال پیشین آقای عبدی را بە شدت محکوم و خواستار آزادی بی قید و شرط ایشان و همە کسانی هستیم کە بە دلیل فعالیت های صنفی، مدنی، سیاسی و دگر اندیشی با نقض حقوق شهروندی و اجتماعی شان ظالمانە بە زندان افتادەاند.

در این هفتە دامنە سرکوب نهادها و فعالین کارگرئ بە نحو محسوسی گسترش پیدا کرد...این بازداشتها بی شک بدون ارتباط با رشد اعتراضات کارگری و تحولات کمی و کیفی جنبش کارگری و شکست سیاست سرکوب حکومت علیە جنبش کارگری نیست. حکومت تلاش می کند با بازداشت فعالین موثر جنبش کارگری مانع بر سر راە مبارزات جنبش بوجود آورد کە البتە این سیاست نیز مانند موارد پیشین محکوم بە شکست است.

دولت و حکومت با سماجت همچنان ازقرنطینە کردن و تجهیز محل های کار بە وسایل حفاظتی کارآمد طفرە می روند و مردم را بە کام  یک فاجعە دیگر رهنمود نمودە اند و می کوشند از کرونا حربەای بسازند جهت سرکوب و مهار اعتراضات اجتماعی فزایندە. در چنین شرایطی وظیفە خود مردم و نهادهای مدنی و کارگری است کە با تشکیل کمیتە ها و کار گروە های ویژە در موسسات و محلات امکان خود حفاظتی مردم در مقابل کرونا را فراهم نمایند.

شعب وزارت کار، استانداری ها و نهادهای امنیتی و قضایی نیز با اقدامات جانبدارانە و سرکوبگرانە ای کە در قبال اعتراضات در پیش گرفتەاند در واقع ناخواستە بە آنها دامن می زنند. آنها فهم درک این واقعیت را کە راە کارهای شان بە بن بست رسیدە است را ندارند.

آنهایی کە امروز علیە زندگی زیر خط فقر بە اعتراض برخاستەاند هنگامی کە می بینند گوش شنوایی برای شنیدن صدای شان در میان حاکمان پیدا نمی شود بە جنبش روی می آورند. اکنون جامعە بە چنین مرحلەای فراروئیدە است و خود حاکمیت هم این را لمس و از بابت آن بە وحشت افتادە است. صدور احکام اعدام برای شماری از جوانان آزادە و عدالتخواە بە جرم شرکت در جنبش آبان ٩٨، قتل وحشیانە نوید افکاری در آستانە سالگرد جنبش آبان، و رفتار وحشیانە تر از گذشتە با زندانیان سیاسی و مدنی واکنشی جنایتکارانە از سوی حکومت نسبت بە پیدایش وضعیت جنبشی در جامعە است.