پروین ملک

این چه نگاه و فرهنگی است که زن را بعنوان  یک کالای جنسی می بینند که میتواند هر زمان که اراده کند از آن کامیاب شود. آزار جنسی و خشونت علیه زنان یک عمل رفتاری است و برای قربانی آسان تر است که مست بودن متجاوز را عامل تعرض بداند.

حق آموزش  به زبان مادری نه تنها یک حق طبیعی و اجتماعی است بلکه   یک  حق انسانی وحقوق بشری است که دراسناد حقوق بشربه آن تاکید شده است.

زبان اولین وسیله ارتباط بشر است.

انتخاب پوشش یکی از بندهای اعلامیه جهانی حقوق بشر است. در غرب ، خانواده های مسلمان، حتی کودکان ۵-۶ ساله را مجبور به پوشیدن حجاب میکنند و روشن است که حجاب برای کودکان در زمان بازی یا گرمای تابستان تا چه اندازه عذاب آور است. شاگردان در دوران دبستان و یا دبیرستان از ورزش های آبی محروم می مانند و ورزش هائی چون بسکتبال و والیبال را با روسری باید انجام دهند وهمواره باید نگران پوشش روی سر باشند، و این موارد چیزی جزخشونت علیه کودکان نیست.

زنان همیشه درمورد مسائل اجتماعی و سیاسی فعالانه شرکت میکردند حتی در یک دوره ای که زنان و مردان در کنار هم مبارزه سیاسی میکردند کمتر به مسائل زنان پرداخته می شد . از تظاهرات ضد حجاب اجباری در اسفندسال ۱۳۵۷ ، سازمان های سیاسی دفاع نکردند و زمانی که پوششش حجاب در اداره ها اجباری شد ، گروها و سازمان های سیاسی م یگفتند که مسائل مهم تری مثل بند "ج" پیش رو داریم و مسئله حجاب از اهمیت چندانی برخوردار نیست. با اجرای قوانین اسلامی حقوقی را که زنان در اثر مبارزات گذشته بدست آورده بودند به تدریج از دست دادند و احزاب و سازمان های سیاسی در مقابل آن سکوت کردند.

هوای سالم بخشی ازحقوق بشر است. سوزاندن مازوت نه تنها برای سلامت مردم ایران فاجعه بار است ، بلکه یک خطر جهانی است و به محیط زیست ضربه می‌زند و دنیا را برای نسل های آینده غیر قابل زیستن می‌کند. داشتن هوای پاک حداقل نیاز اولیه انسان است. هوای ناسالم خطری جدی بر زنان حامله دارد و با تنفس هوای آلوده نوزادانی بدنیا می آیند که با استنشاق هوای سمی رشد کرده و در خطر ابتلا به مشکلات تنفسی مادام العمر خواهند شد.

آن تفکری که خود را مایملک زن و ناموس خود می‌پندارد، به زن به عنوان کالا نگاه می‌کند؛ کالایی که باید مورد مراقبت قرار گیرد، یعنی که غیرت داشته باشد. در همین فرهنگ است که دشنام‌های جنسیتی یا به اصطلاح عامیانه "اموسی" به همسر و خواهر و مادر و سایر اعضای مؤنث خانواده مردان، کاربرد پیدا می‌کند. در همین فرهنگ‌ است که حساسیت مردان درباره بدن و رفتار و حتی احساسات زن، همه به مرد و غیرت او مربوط است؛ اما در عین حال فراموش نمی کند که به مرد اجازه قانونی چهار ازدواج همزمان را بدهد!

تفکری که زنان را ابزار زاد و ولد می‌داند و هراس از آن دارد که از ناحیه زنان "ضربه" می‌خورد، در این تفکر مرد رئیس است و زن مطیع مرد؛ و اگر زمانی زن پایش را از گلیم خود فراتر بگذارد، ارکان شریعت به لرزه خواهند افتاد.

خشونت علیه زنان سابقه ی طولانی دارد. متأسفانه غیر از خشونت‌های خانگی که ما با آن تا حدودی آشنا هستیم خشونت‌های دولتی علیه زنان بیداد می‌کند. خشونت علیه زنان و دختران یکی از رایج‌ترین موارد نقض حقوق بشر در ایران است که هر روز بارها و بارها رخ می‌دهد. رویکرد قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران در خصوص پرونده‌های «خشونت علیه زنان» همواره همراه با سانسور و اعمال فشار بوده است. در تاریخ نه چندان دور کشورمان تا همین اکنون نیز، نمونه های بسیاری وجود دارند؛ از خشونت گندم علیه دختران قوچان که در دوران قاجار به وقوع پیوست، تا همین اکنون که قوانین ضد زن جمهوری اسلامی، روز به روز گلوی زنان را بیشتر می فشارد، و هر روز شاهد تکرار همان «خشونت گندم» در حکومت اسلامی هستیم. بارزترین آن کودک همسری است: فروش دختران در اثر فقر مالی و فرهنگی.

فراموشی زبان مادری موجب خلل در روابط خانوادگی می‌شود. کودک دیگر نمیتواند با مادر بزرگ و یا پدر بزرگ ارتباط برقرار کند. از فرهنگ و سنت‌های خانوادگی جدا خواهد شد. کم کم کودک احساس خواهد کرد که به هیج کجا متعلق نیست و احساس بی هویتی خواهد کرد. فراموشی زبان مادری در روابط فرزند و والدین تأثیر منفی دارد. در زمانی که فرزند نیاز به گفتگو با والدین را دارد زبان مشترک با پدر و مادرش را نخواهد داشت.

متاسفانه کسانی که مرتکب قتل های ناموسی میشوند ناموس را یک پدیده مثبت می بینند و انتظار دارند که دولت از آنها حمایت کند. دولت هم تا زمانی که شاکی برای این قتل های ناموسی ندارد، به فکر تغییر قوانین زن کشی نیست. بین قتل های ناموسی و فقر ، بیکاری واسترس رابطه ای مستقیم وجود دارد و قتل های ناموسی در مناطق رشد نیافته و فقیر بیشتر اتفاق میافتد.

آزار های خیابانی شامل آزار های کلامی، غیر کلامی ، تعقیب و تماس فیریکی است. آزار خیابانی باعث ترس، افسردگی و گوشه گیری میشود. در مواردی حتی زنان ترجیح میدهند به خیابان ها نروند. بطور کلی آزار و اذیت روی زندگی آزار دیده تاثیر میگذارد. کسانی که مورد آزار قرار می گیرند در بیشتر موارد نمی دانند چه عکس العملی نشان دهند و می ترسند؛ می ترسند مورد حمله و آزار بیشتر قرار گیرند و یا وضع بدتر و "آبرو ریزی" شود. این واکنش بسیار طبیعی است.

اداره حزب و مدیریت تشکیلات ... یک دانش است؛

ما نباید، و نه می‌توانیم به شیوه‌های گذشته در حزب کار کنیم!

مصاحبه با پروین ملک مسئول گروه کار زنان حزب چپ ایران (فدائیان خلق)