جمعه ۰۲ آبان ۱۳۹۹ - ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰

اعلاميه

این تراژدی، پیامدی از رفتارهای ستمگرانه نهادینه شده این حکومت علیه زحمتکشان افغانستانی است که سال‌ها در ایران کار کرده و جان کنده‌اند و حاصل زحمت آنان به حساب رشد اقتصادی و آبادانی کشور ما تمام شده است.

علم و هنر همزاد یکدیگرند و به‌همراه همدیگر، سازنده‌ی فرهنگ جامعه. جمهوری اسلامی هیچ کدام از این دو را برنمی‌تابد و لبه‌ی تیز «انقلاب فرهنگی» آن، بیش و پیش از همه، گردن هنر و اهل قلم را نشانه گرفته‌بود. این نشانه‌گیری نیز نه تنها برای مسخ کردن آن، بلکه بس فراتر، از بهر نابودی هر آن‌چیزی بود که در خود نشان از خلاقیت هنری و آزادگی فکری داشت.

وجود و تداوم تحریمهای اقتصادی آمریکا مقابلە با بیماری کرونا را دشوارتر و موجب افزایش خسارات جانی و مالی، رکود، بیکاری و فقر و گرانی و کمبود دارو و وسایل درمانی می شود. کارگران بیشترین آسیب ها را تا کنون از بابت تحریم ها متحمل شدەاند. ادامە این تحریمها و اصرار بر حفظ آنها توسط دولت امریکا درد و رنج مردم ما را بیشتر می کند. برداشتن این تحریم ها بدون دست کشیدن حکومت از دخالتها و سیاستهای ماجراجویانە، پرهزینە و زیانبار آن در امور کشورهای منطقە و تغییر آنها ناممکن بە نظر می رسد.

تردیدی نیست که نقض فاحش حقوق انسانی مردم در این حکومت نهادینه شده‌است و حاکمان حتی در دوران کرونا نیز هم‌چنان بدون توجه به نیازهای جامعه به تشدید آن ادامه می دهند. اما وظیفه‌ی مدافعان حقوق بشر، نیروهای سیاسی و نهادهای دمکراتیک است که با فشار به جمهوری اسلامی، از ضرورت آزادی زندانیان سیاسی و احترام به حق حیات زندانیان دیگر در شرایط بحرانی کنونی دفاع کنند.

رفقا، خواهران و برادران زحمتکش کە در رژیم استبدادی، فاسد و ناکارآمدجمهوری اسلامی تحت استثمار و ستم شدید قرار دارید و بە زیر خط فقر راندە شدەاید! بە این تشکل‌ها بپیوندید، ازآنها حمایت و برای رهایی کارگران و معلمان زندانی تلاش و مبارزە کنید، رهایی از فقر و استبداد و برخوردار شدن از زندگی شایستە، هم حق شماست و هم با وجود تشکل مستقل ممکن است.

فقط طی دو هفته‌ی گذشته ده ها فعال مدنی و سیاسی احضار، دستگیر و به زندان محکوم شده اند. محاکم قضائی تحت فرمان رئیسی آدمکش منصوب خامنه‌ای ولی فقیه در شرایط ی که ویروس کرونا جان زندانیان را در زندانها به خطر انداخته دست به محکومیت های جدید زده و فعالان سیاسی و مدنی را روانه زندان ها می کند.

جنایت بزرگ سی ام فروردین ۱۳۵۴، نابودی حلقهٔ اتصال تاریخی دو نسل از مبارزان آزادی‌خواه میهن ما بود. تأثیرگذاری بیژن جزنی در جنبش چپ و فدایی آن سال‌ها، مورد تردید نیست، اما واقعیت این روز، تنها در این خلاصه نمی‌شود که بیژن جزنی، که سرآمد دو نسل از انقلابیون چپ بود، از دامان یاران و میهن خود ربوده شد، در این بود که جای خالی این رهبر بزرگ و همراهان واپسین سفر شوم او در روزها و سال‌های انقلاب و پس از آن برای یکایک وابستگان به این دو جنبش هم‌زاد و تاریخی ملموس و عیان بود.

افزایش ٢١ درصدی دستمزد در شرایطی اخذ شد کە تورم رسمی بالغ بر ٤٢ در صد و سبد هزینە خانوار بین ٧ الی ٨ میلیون تومان است و در مادە ٤١ قانون کار قید گردیدە کە افزایش دستمزد نبایستی کمتر از تورم و بدون در نظر گرفتن هزینە سبد خوار و بار باشد. بە عبارتی تصمیم شورای عالی کار حتی خلاف قانون کار جمهوری اسلامی و فاقد اعتبار حقوقی است.

حزب چپ ایران (فدائیان خلق) اعدام مصطفی سلیمی که عمری را پشت میله‌های زندان سپری کرده و‌ در زندان پیر شده است، آنهم در شرایط کنونی که خطر کرونا در زندان می تواند جان انسان های زیادی را به خطر اندازد، نه یک جنایت روزمره حکومتی بلکه جنایتی مضاعف تلقی می‌کند. گرچه هر اعدام، عملی است ضد انسانی، منزجر کننده و موجب بیزاری، این مورد ولی در زمره آن جنایاتی است که وجدان بشری را دوچندان می‌آزارد.

تصمیم بە از سرگیری کسب و کار در حالی اعلام می‌شود کە کارگران و کارکنان چندین کارخانە کە نگران بە خطر افتادن جان و سلامت خود و خانوادە های شان و شاهد جانباختن رفقا و همکاران خود هستند، خواستار تعطیلی کارخانە ها تا رفع خطر کرونا و ایمن‌سازی آن‌ها شدەاند.