شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۹ - ۳۱ اکتبر ۲۰۲۰

مهرداد درویش پور

در این گفتگو نیز به جامعه شناسی سیاسی چرایی ناکارآمدی اپوزیسیون تبعیدی و معضل "گیرکردگی" سیاست پرداختم؛ از جمله به نقش سرکوب سیاسی مخالفان توسط جمهوری اسلامی ایران و نابرابری توازن قوا؛ به شکاف فزاینده بین اپوزیسیون و دغدغه های روزمره مردم که به انزوای نسبی اپوزیسیون تبعیدی انجامیده است؛ به ...

به مناسبت انتشار کتاب "تجارب نوجوانان پناهجوی تنها و مسئولین، ادغام و پذیرش آنان در جامعه سوئد" اثر مشترک مهرداد درویش پور و نیکلاس مونسون آزاده والا از رادیو فرانسه و فهیمه خضر حیدری از رادیو فردا گفتگوها و گزارش هایی در این رابطه تهیه کرده اند که متن نوشتاری و لینک صوتی آن در زیر آمده است.

سخنرانی در همایش اتحاد جمهوری خواهان درشهر کلن

گسترش گفتمان امنیت گرایی از سال 2015 به این سو که پناهجویی را تهدیدی برای امنیت ملی سوئد و اروپای تلقی می کند نگاه منفی به پناهجویان همچون سربار جامعه یا تهدیدی علیه فرهنگ و هویت ملی را تشدید کرده است.

 از زمان ریاست جمهوری روحانی در ژوئن ۲۰۱٣ اوضاع حقوق بشر در ایران علی رغم وعده های انتخاباتی، بحرانی تر شده است. اعدام ها نه تنها متوقف نشده اند، بلکه به صورت چشمگیری افزایش یافته اند. زندانیان سیاسی همچنان در زندان بسر می برند و امید چندانی به آزادی آنها وجود ندارد. خبرنگاران و دگر اندیشان مرتبا دستگیر می شوند و حقوق شهروندی و حقوق بشر دائماً نقض می گردد.

سرکوب خیزش هیجده تیر نشان داد که به عقب راندن استبداد نه تنها نیازمند سازمانیابی فراگیرتر و ایجاد تشکلات پایدار و مستقل در درون جنبش دانشجوئی است بلکه همچنین درگرو تداوم، اتحاد و همبستگی تمامی جنبش هایی سکولار و دمکراتیکی است که برای تحول جامعه می کوشند. امروز با برآمد دوباره جنبش کارگری و طرح شعارهایی در آن و در جنبش دانشجویی مبنی بر پیونند زدن آن با مطالبات زنان و کارگران، زمینه فراگیرترشدن این حرکت ها افزایش یافته است. 

در این گفتگوها بر اهمیت تقویت صدای سوم علیه میلیتاریسم آمریکا و جمهوری اسلامی ایران و خطر جنگ و در دفاع از صلح و دمکراسی تاکید شده است.

پس از انتشار یادداشت کوتاهم در دهمین شماره مجله خرمگس –پیرامون مسئله روشنفکر- رضا گوهر زاد به مناسبت آن گفتگویی با من داشت. آن چه در زیر آمده متن آن یادداشت و لینک گفتگو با رضا گوهر زاد است.

نادیده گرفتن و پرده‌پوشی نابرابری‌ها و تبعیض ساختاری و نهادینه‌شده علیه گروه‌های موسوم به اقلیت‌های اتنیکی، به‌جای گسترش همبستگی اجتماعی و همگرایی دمکراتیک، به گسترش شکاف و تنش‌های اتنیکی، واگرایی و ایدئولوژی‌های "قومی" منجر می‌گردد. در پرتو نادیده گرفتن ستم یا تبعیض اتنیکی،حفظ تمامیت ارضی و حق حاکمیت ملی راهی جز روش‌های آمرانه و تقویت ناسیونالیسم ایرانی در رویارویی با ایدئولوژی‌های قوم‌گرایانه نمی‌یابد.

گفتگوی کانال جمهوری خواهی با مهرداد درویش پور