چهارشنبه ۰۵ آذر ۱۳۹۹ - ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰

جُنگ کارگری

انجمنهای غیراتحادیه ای کارگران غالباً بر اقدامات عملی معینی متمرکز می شوند، مثلاً بهبود وضع اقتصادی اعضا از طریق تأسیس تعاونیها یا حمایت از آنان در صورتی که با مشکلی روبرو شوند. قوت این انجمنها در پاسخجوئی برای حوائج کارگرانی است که در بیرون از حیطۀ عمل اتحادیه های جریان اصلی قرار گرفته اند. برای مثال، سازمانهای کارگران مهاجر وطنی در هنگ کنگ توجه خاصی به نیازهای کارگران زنی مبذول می دارند که از دوردستهای منطقۀ هنگ کنگ برای زندگی و کار در خانۀ کارفرمای شان به شهر آمده اند.

کارگران در باوت فقیر هستند اما بیچاره نیستند، و اما بالنسبه در حاشیه جمعیت مازاد زندگی می گذرانند. آنان در فاصله کوتاه مابین زمینداری خرده پا، با توانایی های محدود برای زندگی و کار با دستمزد ناچیز برای شرکت های موجود در مناطق آزاد که آنها هم خود برای بقا در سطوح زیرین بازار جهانی دست و پا می زنند، قرار گرفته اند. در بخش های بعدی با جزئیات بیشتر در این باره توضیح خواهیم داد.

 

 

امروز کە با دورە اعتلای تازە دیگری از مبارزات کارگری مواجە هستیم و می بینیم کە کارفرمایان و دولتمردان سعی می کنند با گرسنە نگاە داشتن خانوادەهای کارگران اعتصاب آنها را ناکام بگذارند تا بە آنها فرصت ندهند خودشان را از زیر رنج گرانی کە اربابان قدرت و ثروت بر آنان تحمیل کردەاند رها سازند، صندوقی وجود ندارد کە کارگران بتوانند در دوران اعتصاب نیازهای اولیە خانوادە هایشان را بە کمک آن تامین کنند.

یکی از تحولات بسیار میمونی کە در اعتصابات اخیر دیدە می شوند تغییر خصلت اعتصابات از تدافعی بە تعرضی است. در این اعتصابات اینک مطالباتی درخواست می شوند کە بیشتر تعرضی هستند تا تدافعی. افزایش دستمزد بالاتر از مصوبە شورای عالی کار کاهش ساعات کار، بە رسمیت شناختە شدن حق تشکیل سندیکا، اجرای طبقە بندی مشاغل، برچیدن بساط استثمارگرانە شرکتهای پیمانکاری، استخدام رسمی، لغو خصوصی سازی... اینها همگی مطالباتی هستند کە بر عکس مطالباتی مانند پرداخت بە موقع دستمزدها تدافعی نیستند.

مطالب این شماره نشریه جُنگ کارگری:

* گشایشی در کار نیست، مردم را فریب می دهند! – یادداشت – صادق کار

*
سازماندهی "دیمی کاران"1: نگاهی از "جنوب" بخش هفتم - میشله فورد

*
مهاجرین، سازماندهی و هژمونی گزینشی در منطقه آزاد اقتصادی جنوب شرق آسیا- مکونگ - بخش 5 - دنیس آرنولد – ترجمه از گودرز

*
راە دشوار مبارزە با خصوصی سازی! – صادق

*
گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە - جُنگ کارگری

 

مردم گشایشی می خواهند کە بە مسائل و نیازهای حاد روزشان پاسخ دهد. مسائل امروز اكثریت بزرگ مردم نداشتن کار، نیاز بە نان و مسکن و دستمزد و درآمدی است کە بتوانند با آنها امورات اولیە شان را بچرخانند. هیچ کدام از این طرح ها موجب افزایش دستمزد، اشتغال و خروج تولید از رکود نمی شوند. ...گشایشی در کار نیست وضعیت در حال بدتر شدن است این گونە راە کارها پاسخگوی وضعیت فعلی نیستند. اعتراضات و اعتصابات را بایستی برای خلاصی از فقر و فلاکت ادامە و گسترش داد ...

اتحادیه های کارگری آسیا می توانند با کوشش برای تأمین حقوق کار کارگران غیررسمی و دیمی کاران، و حمایت از آنان، موقعیت خود را ارتقاء بخشند. اما به این منظور آنها باید در سطح بالاتری "بازی" کنند.

...حداقل واقعی دستمزد از 2001 تا 2013 یا ساکن بوده و یا کاهش یافته است. بطور متناقضی اما مؤسسات بین المللی مالی، وزارت کار آمریکا و تعداد بسیاری از خریداران بین المللی البسه مدعی می شوند که سیاست های کاری در کامبوج به دلیل نظارت دائمی سازمان جهانی کار (ILO)  "عادلانه" و "اخلاقی" است.

غرض از اشارە بە نقش دولت های مختلف در شروع و فرایند خصوصی سازی و مقررات زدایی از مناسبات بین کارگر و سرمایە دار، این بود بگویم با چنین سوابقی کارگران هفت تپە، هپکو، پالایشگاە کرمانشاە... در مبارزە شان علیە خصوصی سازی چە راە دشواری در پیش دارند. راهی کە البتە نباید بخاطر دشواریهای زیادی کە دارد نیمە تمام رهایش کرد. ولی باید سختی هایش را شناخت و برای بە نتیجە رساند آن امکاناتش را فراهم کرد.

در ادامە حمایت های گروە های مردمی مختلف از کارگران اعتصابی در استانهای مختلف، ٣٧ نهاد کارگری و معلمان در یک بیانیە مشترک کە روز چهارشنبە این هفتە منتشر کردند، حمایت و همبستگی شان با اعتصابیون و مطالبات شان را اعلام کردند. در واقع این اعتصابات شور و امید و انتظاراتی را در میان گروەهای اجتماعی بویژە، دانشجویان، معلمان، پرستاران بوجود آوردە است و بە تحرکات آنها دامن زدە است.