مهدی ابراهیم زاده

ما انتظار نداریم که اول مردم رژیم را سرنگون کنند و بعد ما وارد صحنه شویم. این نحوه برخورد به نگاه نیروهای اپوزیسیون ایران که با خشن ترین نوع سرکوب از فعالیت در داخل کشور محروم شده‌اند، ساده کردن مسئله است. ما خود را چیزی جدا از مبارزاتی که مردم ایران طی چهار دهه‌ی گذشته انجام داده اند و می دهند، نمی دانیم؛ فعالیت سیاسی در کشور ما همواره پر هزینه بوده و هست. ما این هزینه‌ها را داده‌ایم و الان هم می‌دهیم. ما مجبور به استقرار در خارج از کشور شده‌ایم. اما از هیچ تلاشی برای برون‌رفت کشورمان از بن‌بستی که جمهوری اسلامی ایجاد کرده‌است، فروگذار نکرده‌ایم و نخواهیم کرد. ما در کنار مردم همین الان هم در میدان مبارزه فعال هستیم. در جهت تقویت جنبش‌های مدنی و اعتراضی مردم می کوشیم.

جامعه ما در وضعیت دشواری بسر می‌برد. در مبارزه و برخورد با جمهوری اسلامی از یکسو باید نسبت به خطر جنگ هشیار بود و تحریم‌های های کمر شکن که بیش از همه فشار آن بر گرده مردم سنگینی می‌کند را محکوم و خواهان قطع آن شد و از سوی دیگر سیاست خارجی مغایر منافع ملی جمهوری اسلامی که موجب انزوای ایران و به‌ هدر رفتن امکانات عظیم اقتصادی ایران شده، مردود و باید محکوم نمود.

اگر اروپا به خود اجازه ندهد که با قیمت های بالای انرژی از مسیر خود منحرف شود، می تواند کارهای زیادی برای قرار دادن جهان در مسیر سازگار با آب و هوا انجام دهد؛ اروپایی ها می توانند ثابت کنند که توسعه اقتصادی و حفاظت از آب و هوا متقابل نیستند. این البته مستلزم فشار بیشتر از سوی افراد نگران و پیشرو است. شما نباید خود را در ناامیدی پنهان کنید، حتی اگر این اجلاس آب و هوا بسیار کمتر از آن چیزی باشد که همه عقل سلیم نشان می دهد؛ زیرا بدون این فشار، حتی کسانی که خوب فکر می کنند، حرکت نمی کنند.

۱۷ سپتامبر ۱۹۹۲ ساعت ۲۲:۵۰ کماندوی مرگ از سوی جمهوری اسلامی وارد رستوران شدند و در اتاق انتهائی رستوران، حاضرین، اما در واقع با هدف مشخص، دکتر شرفکندی و همراهان را به رگبار بستند. دکتر سعید (شرفکندی)، فتاح عبدولی و همایون اردلان با شلیک تیر خلاص در جا کشته شدند و نوری دهکردی هنگام انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داد. من و ۴ نفر دیگر جان بدربرده از این کشتار بی‌رحمانه هستیم.

فایل صوتی جلسه پرسش و پاسخ تلگرامی جمعه ۲۹ مرداد ( ۲۰ آگوست)

ساعت ۹ شب به وقت ایران - ۱۸:۳۰ به وقت اروپای مرکزی و ۱۲:۳۰ به وقت شرق آمریکا و کانادا

میهمان جلسه: رفیق مهدی ابراهیم زاده

لینک جلسه:

 

https://t.me/joinchat/tV0lKV4J97UzZWY5

بحران متقابل غرب و جمهورب اسلامی ایران

مهدی ابراهیم زاده عضو هیئت سیاسی-اجرائی حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

در اتاق تلگرام "اتحاد چپ" به سؤالات پاسخ داد.

پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۰ برابر با ۱۲  اوت ۲۰۲۱

ساعت ۲۱:۰۰به وقت ایران،ساعت ۱٨:۳۰ به وقت اروپای مرکزی

ژانین ویسلر کاندیدای لیست زنان و بدون رقیب با کسب ۸۴٪ آرا و در مقابل سوزانه هنیگ ولزوف از لیست مشترک و در رقابت با چند کاندیدای مرد با کسب ۷۰٪ آرا انتخاب شدند. هرچند تلاش برای پایین کشیدن ائتلاف حاکم در آلمان هدف مشترک آنهاست، اما بنظر می رسد در چگونگی و در هزینه ای که برای تحقق آن باید پرداخت شود، اتفاق نظر در حزب وجود ندارد. مثلا در زمینه حقوق بین‌الملل و شرکت ارتش‌ در کشور ها و مناطق دور دست، اختلاف نظر جدی وجود دارد.

برای همه فعالان کوه و جنبش دانشجویی در دهه ۵۰ در تهران و به ویژه در تعاملات و همکاری‌های مشترک صنفی و سیاسی ، محسن رشیدی که خیلی از نزدیکان او با عاطفه خاصی او را "محسن پیرمرد " مینامیدند، چهره ای شناخته شده است. نه فقط بدلیل شخصیت و متانت، که محبوبیت او را به همراه داشت، بلکه به دلیل فعالیت های مؤثر سیاسی، اجتماعی و صنفی او، هم در دانشکده علم و صنعت ایران و هم در ارتباط با دانشگاه های دیگر تهران.

پس از انقلاب ۵۷ – اوایل بهار ۱۳۵۸ خیابان ۱۶ آذر، در داخل ستاد یکی از رفقا اطلاع داد، یک نفر در بیرون با تو کار دارد. هنگامی که بیرون آمدم، به یک زن چادری که نزدیک باغچه حیاط ایستاده بود، اشاره کرد و گفت او سراغ ات را گرفته. بطرف زن که چادر سیاهی بر سر داشت رفتم. وقتی نزدیگ شدم، چادرش را قدری کنار زد، او را بلافاصله شناختم. ادنا ثابت (پری) بود.

ورودی های سالهای ۵۰، ۵۱، ۵۲، ۵۳، و جذب بخشی از آنها به اتاق کوه، گامی بود در جهت هر چه بیشتر سیاسی شدن، فضای موجود. سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۴ دانشگاه چه به لحاظ اعتصابات دانشجویی که بخشاً از فضای دانشگاه خارج شده و به جامعه کشیده شده بود، چه به لحاظ حجم و ابعاد فعالیت های فوق برنامه دانشجویی، نظير سخنرانی، نمایش فیلم، تأتر، برپایی این نمایشگاه نقاشی و عکس و چه به لحاظ گسترش و تنوع فعالیت اتاق کوه و جانشینی فعالان قدیمی با فعالان جوانتر، می‌توان از نقاط اوج جنبش دانشجویی دانست.

فایل صوتی جلسه پرسش و پاسخ تلگرامی. جمعه ۲۳ آبان ۹۹ – ساعت ۹ شب به وقت ایران

سخنران: مهدی ابراهیم زاده – مسئول روابط بین الملل حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

هر تلاشی که در جهت برقراری صلح در خاورمیانه صورت گیرد، درست و قابل حمایت است؛ اما فراموش نکنیم، یکی از موانع اصلی برقراری صلح در خاورمیانه، پایمال شدن حقوق مردم فلسطین توسط دولت اسرائیل است. به همین دلیل انعقاد هرگونه پیمان صلح بین دولت اسرائیل و کشورهای همسایه، بدون حل مسئلە و شناسایی کشور فلسطین، و زمین در مقابل صلح، ناکارآمد بودە و نمی تواند بە استقرار صلح پایدار کمک نماید.

پیرامون تشکل چپ سبز

مهدی ابراهیم زاده عضو هیئت سیاسی-اجرائی و مسئول روابط بین الملی حزب چپ ایران (فدائیان خلق) در اتاق تلگرام " اتحاد چپ" به سوالات شما پاسخ داد

پنجشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۹ برابر با ۱۳ آگوست ۲۰۲۰

آنچه در هفته های گذشته در سراسر اروپا، در برلین، پاریس، لندن، منچستر، لیورپول، فرانکفورت، آمستردام و بسیار شهر های دیگر اروپا شاهد بودیم، هرچند در درجه نخست ابراز همبستگی با معترضان امریکایی بود، اما بیش از هرچیز، واکنشی بود علیه خشونت نژادی، راسیسیم و پوپولیسم راست نژاد پرستانه در اروپا و برای عدالت و نوعی همبستگی بین قاره ای و به جرأت جهانی، برای صلح، خشنونت پرهیزی، علیه نژادپرستی و فاشیسم، علیه پوپولیسم راست و برای عدالت ومحیط زیست.

فایل صوتی جلسه پرسش و پاسخ تلگرامی جمعه ۷ تیر ۱۳۹۸ برابر با بیست و هشتم ژوئن ۲۰۱۹

میهمان برنامه: مهدی ابراهیم زاده مسئول گروه کار روابط بین‌الملل حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

صلح، تنش صفر

مصاحبه با مهدی ابراهیم زاده عضو شورای مرکزی و مسئول گروه کار روابط بین الملی حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

با وجودی که هنوز رسما  تجدید کامل تحریم‌ها به جریان نیافتاده اما درست مثل زمین لرزه های  پیش از زلزله، تقریبا همه طرفهای اقتصادی غربی با ایران یا قطع رابطه و یا قراردادهای خود را به حداقل رسانده و یا منجمد کرده اند. نتیحه تاکنونی، تعطیلی یکی پس از دیگر واحد های تولیدی، کمبود تولید، تعویق دست مزد ها، کاهش ارزش پول ایران، تورم و رکود اقتصادی وعارضه های اقتصادی و اجتماعی دیگر.

البته هر اقدام انسان دوستانه و حقوق بشری به خودی خود مثبت است، اما در حالی که هنوز شاهد کنار کشیدن و قطع همکاری اقتصادی شرکت های بزرگ اروپایی با ایران هستیم و از دست دولت های اروپایی و خود اتحادیه اروپا کاری ساخته نیست، معنای این "شیرینی به جای نان" چیست؟