دوشنبه ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۰ می ۲۰۲۱

صادق کار

در واقع حاکم کردستان سپاە پاسداران است کە قتل و سرکوب و ایجاد رعب و ترس را راە حل همە مشکلات می داند و دەها سال است کە در کردستان حکومت می کند ولی در این مدت بە غیر از کشتار کولبران زحمتکش و مردم عادی کار دیگری برای مردم نکردە است در این مدت اگر اشتغالی هم ایجاد شدە بە همت مردم منطقە بودە است کە آن هم با گذشتن از هفت خوان پاسداران انجام شدە و بە اندازەای نیست کە بتواند پاسخگوی بخش کوچکی از نیاز مردم باشد.

جنبش زنان برای اینکە بتواند با قوانین و محدودیتهای تبعیض آمیز و زن ستیزانە و واپسگرایانە حکومت مقابلە کند و راە رسیدن بە مطالبات اش را تسهیل کند لازم است برای افزایش سهم زنان از بازار اشتغال کە شرط مقدم در راە رسیدن بە حقوق برابر و رفع تبعیض و ستم جنسی است، تمرکز بیشتری کند. لازم است، پیوندهای جنبش زنان با زنان کارگر و شاغل و بطور کلی جنبش کارگری این مدافع و متحد همیشگی خود را گستردە و تحکیم نماید

خیزشهای دیگری در راهند کە با سرکوب نمی توانند از وقوع آنها جلوگیری کنند. ماهیت خیزشها در ایران امروز معیشتی است و بە همین دلیل سرکوب آنها نتایجی خلاف نیات سرکوبگران را برایشان رقم خواهد زد. باید از خیزش مردمی سراوان و اعتصاب همگانی مردم محروم بلوچستان همە مردم آزادیخواە و طرفدار عدالت قاطعانە حمایت نمودە و تا حد ممکن مانع از مجازات انتقامجویانە کارگزاران جنایتکار حکومت از شرکت کنندگان در خیزش شوند. ماشین خشونت و سرکوب حکومتی  را فقط با همبستگی همە عدالت و آزادیخواهان می توان نابود کرد.  

شرکت در انتخابات مادامی کە طبقە کارگر حتی از حق تشکیل سندیکا برای دفاع از حقوق صنفی اش محروم است و بە زحمتکشان اجازە دادە نمی شود کە نمایندگان خودشان را بدور از فشار و تهدید برای نمایندگی کاندیدا نمایند تنها نتیجەاش تقویت دشمنان طبقە کارگر است. این عین بیشرمی است کە فعالین سندیکایی را دستە دستە روانە زندان و شکنجە خانە های قرون وسطایی کنند و همزمان با آن از کارگران و زحمتکشان بخواهند در انتخابات فرمایشی شرکت کنند و بە نامزدهای یکی از دوگروە دشمنان شان رای بدهند.

معاون حقوقی ریاست جمهوری اخیرا با صدور بخشنامەای کە بی شباهت با قانون بردەداری نیست در واقع حکم ابطال قوانین و مقررات کار را صادر نمودە است. در بخشنامە مذکور  همە اختیارت قانونی ناظر بر مناسبات کار و سرمایە بە طور یکطرفە یکجا بە کارفرما یان واگذار گردیدە تا با آسودگی و بدون نگرانی مانند بردگان با کارگران رفتار کنند. تعیین مزد، شرایط استخدام، ساعات کار، قرارداد های استخدامی، بیمە، حق اخراج همگی بە کارفرمایان واگذار شدەاند.

با این اوصاف تهیە هزینە سبد خانوار تاثیری در تصمیم از پیش گرفتە شدە دولت و کارفرمایان ندارد. با نق زدن و تهدیدات تو خالی نیز نمی توان مانع اجرای تصمیمات دولت و کارفرمایان شد. تنها راە باقی ماندە اعتصاب و اعتراض و سازماندهی اعتصابات جمعی برای مبارزە با بخشنامە دولت و افزایش دستمزد است

برای مخالفین حکومتی روحانی کە فریبکارانە سنگ دفاع از فقرا و محرومین را بە سینە می زنند هم آسان نیست کە با اجرای کج و معوج و نصفە نیمە ی یکی از وعدەهای ٤٢ سال پیش خمینی توسط رقیب سیاسی شان مخالفت کنند، چون در آن صورت ادعاهای خودشان نزد مردم بیشتر زیر سوال می رود.ضرباتی کە روحانی و حکومت طی سالهای گذشتە بە مردم زحمتکش وارد کردەاند با این کارها نە قابل جبران است و نە کسی را فریب می دهد

هم اکنون در آستانە سال روز انقلاب بهمن بە نظر می رسد کە دوبارە شبح برآمد تودهگیر دیگری بر فراز ایران در حرکت است؛ فریاد اعتراض گروە های اجتماعی مختلف علیە رژیم از هر سو بلند است. همان مطالباتی کە مردم ٤٢ سال پیش برای آنها انقلاب کردند و در اثر تسلط و خیانت خمینی و دارودستە وی بر کشور هیچ کدامشان عملی نشدند مطالبات اصلی امروز مردم هستند. مطالباتی همچون نان کار آزادی عدالت اجتماعی، دمکراسی، برابری.

پس از سقوط دیکتاتوری رضا شاە تا زمان کودتای ٢٨ مرداد کە فضای نیمە دمکراتیکی در کشور کم و بیش وجود داشت و گروە های اجتماعی چپ و ملی و اتحادیە های کارگری تا حدودی می توانستند از طریق احزاب و اتحادیە ها و رسانە های کە در اختیار داشتند فعالیت و از حقوق شان دفاع کنند، نیز کسی اندیشە مبارزە مسلحانە را بە خود راە ندادە بود. حتی از سال ٣٢ کە کودتا شد و دولت مصدق توسط کودتاچیان امریکایی و انگلیسی سرنگون و احزاب و اتحادیە های کارگری فعالیت شان ممنوع و تشکیلات هایشان تعطیل شد تا نیمە دوم دهە ٤٠ نیز کسی در فکر تشکیل گروە مسلح نبود.

عملکرد دولت در حیطە توزیع درآمد و رفاە ٤٢ سال بعد از انقلابی کە با شعارهای هم چون استقلال آزادی و عدالت اجتماعی بوقوع پیوست اما بسی سیاهتر از کارنامە صادرات و واردات او و حکومت است. نتیجەاش وجود همین فقر و فلاکت بالغ بر ٦٠ میلیون نفر جمعیت زیر خط فقر و فقر مطلق، شکاف طبقاتی و تبدیل نان بە دغدغە همە روزە میلیونها شهروند کشور از یکسو و افزایش نجومی ثروت اشرافیت حاکم و دوقطبی شدن بیشتر جامعە است.

پیرامون فشارهای فزاینده معیشتی،امنیتی و کرونایی به کارگران

صادق کار عضو شورای مرکزی و مسئول گروه کار کارگری خزب چپ ایران(فدائیان خلق)

در اتاق تلگرامی "اتحاد چپ"پاسخ داد

پنجشنبه 2بهمن ماه 1399 برابر با  21 ژنویه 2021

ساعت 21 بوقت ایران،ساعت 18:30 بوقت اروپای مرکزی