چهارشنبه ۰۷ آبان ۱۳۹۹ - ۲۸ اکتبر ۲۰۲۰

مهاجرین، سازماندهی و هژمونی گزینشی در منطقه آزاد اقتصادی جنوب شرق آسیا- مکونگ بخش 9

فصلی از کتاب مساله اجتماعی در قرن بیست و یکم – نگاهی به جهان: انتشارات دانشگاه کالیفرنیا 2019

۲۱ شهريور ۱۳۹۹

در میانه دهه 1990 بخش عمده کارگران و پناهندگان به تایلند را شهروندان مناطق مرزی از برمه تشکیل می دادند. در سالهای 2000 همان طوری که اقتصاد هر روزه بدتر می شد شبکه های جلب پناهندگان و ترغیب کارگران مهاجر گسترش می یافت و با عمیق تر شدن نیاز به کارگر، کسب و کار پیداکردن کارگران به سرتاسر میانمار توسعه یافت. این روند با وجود عرضه اصلاحات نیمه دموکراتیک در میانمار در سال 2015 ظاهراً بدون توقف ادامه یافته است.

مترجم: 

نمونه های تایلند و مناطق مرزی میانمار(برمه)

برای بیش از دو دهه، مای سوت نمونه معروف مهاجرین کار و محل استقرار پناهندگان، و دریچه ای به سوی قوانین مهاجرت برای کار در تایلند بوده است. پناهندگان از برمه در کنار مرز تایلند زندگی می کنند و در حال حاضر بیش از دویست هزار نفر را شامل می شوند. علاوه بر این هزاران نفر از ساکنین برمه نیز برای کار به تایلند وارد شده اند که تعدادشان از ده ها هزار نفر در دهه 1990 به نزدیک به سه میلیون نفر در حال حاضر افزایش یافته است. تغییر از پناهندگی به مهاجرت کارگری بیشتر از یک تحول خطی در تعداد است، و در مرکز تلاش برای دانستن جایگاه مهاجرین در سیاستهای انسانی ست، روندی که در آن امنیت اجتماعی بیش از پیش نقش دارد.

مای سوت یک منطقه مرزی در ایالت تاک است که در کناره رودخانه ماوی و روبروی منطقه میاوادی در میانمار قرار دارد، تقریباً پانصد کیلومتر در شمال غرب بانکوک. اقتصاد محلی مای سوت تا داخل کشور همسایه (میانمار) گسترش می یابد، جایی که دولت نظامیان و وابستگی به اقتصاد زراعی دلیل عمده موج گسترده مهاجرت هاست. سیاست های متمرکز زراعی در میانمار که در مرکز کشور زیر کنترل نظامیان است، دهقانان و روستائیان را مجبور کرد زمین های خود را به قیمت ثابتی بر اساس تولید زراعی خود به زیر نرخ واقعی بازار به تاتماداو (ارتش) واگذار کنند، این امر باعث افزایش فقر شدید و نابودی اقتصاد زراعی شد. تحقیقات میدانی انجام شده وسیله فوجیتا در مناطق یانگون و باگو در مرکز کشور نشان می دهد که زارعان و کارگران در مزارع در دو سه دهه اخیر به پایین ترین وضع از نظر استاندارد زندگی نزول کرده اند و اکنون با فقر کمر شکنی روبرو هستند.

 

علاوه بر این از حوالی 1990 به بعد "تاتماداو" کنترل خود را بر بیشتر خاک میانمار و منطقه مرزی با تایلند توسعه داد و روستانشینان منطقه را به زور به سایر نقاط کشور منتقل کرد که به خودی خود باعث افزایش گسترده تعداد پناهندگان و کارگران مهاجر شد.

در میانه دهه 1990 بخش عمده کارگران و پناهندگان به تایلند را شهروندان مناطق مرزی از برمه تشکیل می دادند. در سالهای 2000 همان طوری که اقتصاد هر روزه بدتر می شد شبکه های جلب پناهندگان و ترغیب کارگران مهاجر گسترش می یافت و با عمیق تر شدن نیاز به کارگر، کسب و کار پیداکردن کارگران به سرتاسر میانمار توسعه یافت. این روند با وجود عرضه اصلاحات نیمه دموکراتیک در میانمار در سال 2015 ظاهراً بدون توقف ادامه یافته است.

پناهندگان میانماری در سراسر تایلند مستقر شده اند و بخشی از مجموعه بحرانی در اقتصاد تایلند هستند، که در بخش های سبک صنعتی، کشاورزی، شیلات و تولید مواد غذایی دریایی، خدمات خانگی و کارهای ساختمانی اشتغال دارند. در مجموع رژیم های نظامی که متناوباً به قدرت رسیدند و لیگ ملی برای دموکراسی که در حال حاضر با میانجیگری ایالات متحده به سر کار آمده است، اجرای پروژه تأمین اجتماعی را عملاً از نظر مالی به صنایع مستقر در مناطق ویژه صنعتی در جوار مرز ها برونسپاری کرده اند، که در نتیجه باعث نابودی اقتصاد های روستایی و جایگزینی آن با درآمد نازل از پناهندگی و مهاجرت کارگری شده است.

 

افزودن دیدگاه جدید