بلوخ مدعی بود که تاریخ جهان یک جریان هدفمند و از پیش تعیین شده است که رو به کمونیسم و امید بزرگ دارد، تمام کوشش، رویا، و ایده آلهای انسان باید برای رسیدن به این قله کمونیسم باشند. مخالفان بلوخ می‌گفتند انسان‌شناسی بلوخ صوری و بورژوایی است چون او انسان را فقط موجودی طبیعی می بیند. تاریخ فلسفه، تاریخ ایده هاست و نه تاریخ اتوپیستی و نجات بخش مذهبی بعد از ظهور مسیحا؛ که  متحد با اندیشه های طبیعت خدایی پانته ایستی متفکرانی مانند: ارسطو، ابن سینا، هگل، لایبنیتس، و شلینگ باشد.

نزدیک به ۳۸۰ نویسندۀ بریتانیایی و ایرلندی با انتشار بیانیه‌ای سرگشاده در روز چهارشنبه ۷ خرداد، آن‌چه را «نسل‌کشی» اسرائیل در غزه خوانده‌اند، محکوم کردند و خواستار آتش‌بس شدند. در این بیانیه که نویسندگان سرشناسی ازجمله زیدی اسمیت و ایان مک‌یواِن نیز آن را امضا کرده‌اند آمده است: «ما از ملت‌های خود و مردم جهان می‌خواهیم که با ما همراه شوند تا سکوت و بی‌عملی جمعی خود را در برابر این وحشت پایان دهیم.»

مطالب این شمارە:
کشمکش باندهای حکومتی بر سر معاملە هستەای و قدرت - صادق کار
تحول اندیشه درباره فقر: بررسی تعاملات بخش پنجم - نوشتۀ راوی کانبور Ravi Kanbur و لین اسکوایر Lyn Squire
دفاع از حقوق کودکان مهاجر، وظیفه‌ای انسانی و صنفی - جعفر ابراهیمی
موج تازە گرانی ها و ادامە دستبرد بە سفرەهای مردم - صادق
وعدە سر خرمن برای امتناع از افزایش حق مسکن - ع امید
و...

سند ۷ امضا درک مشخصی از سرنگونی را ارائه نمی دهد. نويسندگان سند در جلسات، درک های متفاوتی را از کاربرد سرنگونی ارائه داده اند. بارها از آن ها خواسته شده است که درک خودشان را از سرنگونی بنويسند تا معلوم باشد که مدافعان سرنگونی در حزب چه سياست هائی را می خواهند پيش ببرند. چه تفاوت هائی بين سياست های آن ها با راهبرد گذار و سياست های موجود حزب وجود دارد؟

هر حد از عقب نشینی جمهوری اسلامی از سیاست هسته‌ای و دقیق‌تر عقب نشاندن آن، به‌طور عینی در راستای منافع مردم ایران قرار دارد؛ حتی اگر عامل کارساز این پس رانده شدن جناب ترامپ آمریکا باشد. «اول آمریکا» مسلماً شری است علیه جهانی همبسته که باید در راستای جهانی چند قطبی به مخالفت با آن برخاست.

اینک سرمایه داری نئولیبرال آن‌هم در بحبوحه بحران‌های بزرگ و رقابت‌‌ها و منازعات درون طبقاتی بین قطب‌های مختلف سرمایه، با ورود به فاز نیوفاشیستی و نئواستعماری و لاجرم اقتدارگرایانه و میلیتاریستی و جنگ افروزانه، موج جدید و دوم تهاجم جهانی و بزرگی را علیه نیروی کار و اکثریت بزرگ شهروندان جامعه جهانی و حتی علیه همان دموکراسی‌ بی‌رمق موجود و ویرانی محیط زیست و پس گرفتن دست‌آوردهای اجتماعی و اقتصادی و سیاسی جنبش‌های مبارزاتی آن‌هم در گرماگرم جهش‌های تکنولوژیکی و در بحبوحه « اتوماسیون خودکار و انقلاب چهارم صنعتی» و پا به‌میدان گذاشتن هوش مصنوعی و... شروع کرده است.

جعفر پناهی تنها یک فیلم ‌ساز موفق نیست، او آینه‌ی‌ درد و رنج مردمی است به وسعت ایران که صدایشان به درازی عمر جمهوری اسلامی در گلو خفه شده‌است. دوربین او پژواکی است از حقیقت در سرزمینی که سانسور، سرکوب، زندان و حتی طناب دار هزینه‌ی آزاداندیشی است. جایزه‌ی ارزشمند نخل طلایی جشنواره کن نه‌ فقط قدردانی از یک کارگردان برجسته، که ادای احترام به انسانی است که شجاعانه از رنج مردمش روایت می‌کند و در برابر استبداد ایستادگی تحسین برانگیزی داشته‌است.

The Hamgami” Coalition strongly condemns Israel's blind violence, primitive revenge, and genocide, and calls for increased pressure from the international community to stop military attacks and fully and continuously open the way for humanitarian aid to be delivered to the Gaza Strip. War is not the solution to the Israel-Palestine problem.

این موفقیت ارزشمند فقط برای پناهی نیست بلکه برای آن دسته از اهالی سینمای ایران است که هنر را بستری برای بیان حقیقت، واقعیت‌های جامعه و همراهی با مطالبات مردم ایران تبدیل کرده و محکم و استوار در برابر سانسور، اختناق و استبداد ایستاده‌اند.

ما، جمعی از فعالان سیاسی و مدنی و فرهنگی و هنری ، با شادمانی و سرافرازی، دریافت نخل طلای جشنواره کن ۲۰۲۵ را به جعفر پناهی، فیلم‌ساز برجسته و شجاع ایرانی، صمیمانه تبریک می‌گوییم. این دستاورد تاریخی، که پناهی را به دومین کارگردان ایرانی برنده این جایزه معتبر پس از زنده یاد عباس کیارستمی تبدیل کرده، افتخاری بزرگ برای سینما و جامعه مدنی ایران است.