حزب چپ ایران هم میهنان را در داخل و خارج کشور فرامی‌‌خواند تا با صدایی هماهنگ و واحد، به هر شکل که امکان دارد کارزار برای توقف فوری جنگ و برقراری آتش‌ بس بی‌قید و شرط را تشدید نموده و هم‌زمان مبارزە علیه جمهوری اسلامی و برای آزادی بی‌قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی را تداوم بخشند. این جنگ، جنگ مردم ایران نیست، جنگ دو حکومت‌ جنایتکار است؛ مردم، تنها قربانیان این جنگ و کشتارند. دولت‌های بزرگ بدانند که مردم ایران، حمایت و پشتیبانی از تجاوز به ایران  و کشتار مردم بی گناە را فراموش نخواهند کرد.

محمد تقی برومند فرزندی از تبار رنجبران بود و تا پایان زندگی به آرمان رهایی انسان از تبعیض ها، ستم ها و استثمار وفادار ماند. او در تاریخ ١٧ خرداد ١٣١١ در خانواده ماهیگیر زحمتکشی گیلانی تبار در شهر بابل چشم به دنیا گشود و از همان کودکی طعم رنج و زحمت کار را کشید. چون نمی توانست بپذیرد که مرگ شمار زیادی از خواهران و بردران اش در سنین کودکی به ...

رهایی ما مردم ایران از دیکتاتوری حاکم بر کشور به همت مبارزه‌ی توده‌ها و با توسل به نیروهای اجتماعی میسر است. نه با دل بستن به قدرت‌های خارجی یا چشم امید داشتن به آنان. قدرت‌هایی که همواره با استثمار و استعمار، با جنگ‌افروزی و کشتار در پی کسب منافع بیشتر، ویرانی را نصیب کشورهای منطقه کرده‌اند برای ما ره‌آوردی جز ویرانی و استثمار نوین نخواهند داشت.

نه به جنگ و نه به جمهوری اسلامی، صدای اصیل برخاسته از دل جامعه‌ی ایران است. آرزو و سخن میلیون‌ها انسانی که در پی رهایی از از چنگال جمهوری اسلامی‌اند بی آنکه راه نجات را در بمباران کشور توسط آمریکا و اسرائیل بجویند. شرم باد آن طیف رنگارنگی را که مستقیم و غیر مستقیم، بر طبل تداوم جنگ و هستی سوزی ایران می‌کوبد با این تصور باطل‌‌ که از آن نصیبی خواهد برد. نیز شرم بر آنی که شیپور پایان جنگ را از موضع بقای جمهوری اسلامی می‌دمد. امر مقدم ما مردم ایران، قطع بی درنگ جنگ است و امر متداوم ما، مبارزه برای  پایان دادن بە این نظام.

به نظر «همگامی برای جمهوری سکولار دمکرات» توقف جنگ و بازگشت به دیپلماسی، راه حل است. متاسفانه ناکارآمدی ساختار کهنه بین‌المللی و سوء استفاده قدرت‌های جهانی از حق وتو، دنیا و خاورمیانه را در وضعیت تشدید بی‌ثباتی قرار داده است.

آینده ایران دیگر در اتاق‌های بسته تصمیم‌گیری رقم نمی‌خورد، بلکه در میدان‌های واقعی شکل می‌گیرد—در انتخاب مردم، در رفتار بدنه نظام، و در توانایی تحمل یا اصلاح ساختار قدرت. شاید هنوز نتوان با قطعیت گفت این آغاز پایان جمهوری اسلامی است یا فرصتی برای نجات، اگر عقلانیت و گوش شنوا باقی مانده باشد. اما چیزی که مسلم است، ایران وارد فصل تازه‌ای شده است؛ فصلی که هیچ چیز در آن مثل گذشته نخواهد بود

در مورد اعتصاب کامیونداران، به نظر می‌رسد که این اعتراض صنفی گسترده با وعده‌ها و نیز برخی اقدامات حکومت، و در عین حال، بازداشت ده‌ها تن، به طور موقت پایان یافت. اما تحقق نیافتن وعده‌‌ها و رویکرد مقطعی دولت به مشکلات کامیونداران، می‌‌تواند به افزایش نارضایتی‌ و اعتراضات آنان منجر شود

جای فعالین دفاع از حقوق کودکان در زندان نیست. ربودن و ضرب و شتم وحشیانه حسین میربهاری شدیداً محکوم است. جرم او فعالیت برای توقف کار کودکان و احقاق حقوق پایمال شده آنان است. او باید بیدرنگ و بدون قید و شرط آزاد شود، تا مانند همیشه در کنار کودکان آسیب دیده باشد.

گفته اند که از تفنگ خالی دو نفر می‌ترسند: تفنگدار و هدف. "تفنگ خالی غنی سازی" دیگر آمریکا و اسرائیل را نمی ترساند. وقت آن رسیده که جمهوری اسلامی خود از این تفنگ خالی پرهزینه بترسد و داوطلبانه آن را زمین بگذارد.

حزب چپ ایران براین باور است که جنبش دادخواهی هدفش انتقام از جنایتکاران نیست، آن را بخاطر اجرای عدالت برای ساختن آینده ‌ای عاری از جنایت پی می گیرد. حزب ما به پایداری و جسارت جمعی‌ خانواده جانباختگان راه آزادی و دادخواهان، که شمارشان از خانواده آنان گذشته و عموم آزادیخواهان را با خود همراه کرده است، بر خود می‌بالد. گر چه راه پر از درد و رنج دادخواهی را جمعی نه چندان بزرگ، در زیر سایه سرکوب خونین استبداد، آغاز کرد، اما امروز نیروی گسترده ای را گردآورده، که دست در دست هم آن را به سرانجام خواهند رساند.