لس‌آنجلس – ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶

ورزشگاه مدرن و باشکوه سوفای در لس‌آنجلس، عصر یکشنبه ۲۱ ژوئن، صحنه یکی از  دیدارهای مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ بود؛ جایی که تیم ملی ایران در دومین بازی خود در گروه G برابر بلژیک، یکی از مدعیان سنتی فوتبال اروپا، به میدان رفت و با کسب تساوی بدون گل، نتیجه‌ای ارزشمند و امیدبخش به دست آورد.

نبردی فراتر از رده‌بندی جهانی

پیش از آغاز مسابقه، بسیاری از کارشناسان با استناد به فاصله قابل توجه دو تیم در رده‌بندی فیفا، شانس بیشتری برای بلژیک قائل بودند. بلژیک در جمع ده تیم برتر جهان قرار داشت و ایران در رتبه بیستم ایستاده بود. با این حال، فوتبال بار دیگر نشان داد که همه چیز در زمین مسابقه رقم می‌خورد.

شاگردان امیر قلعه‌نویی با ارائه نمایشی منظم، جنگنده و حساب‌شده، توانستند یکی از قدرتمندترین تیم‌های اروپا را متوقف کنند. بلژیک مالکیت توپ و فرصت‌های بیشتری برای گلزنی داشت، اما سازمان دفاعی ایران و درخشش خیره‌کننده علیرضا بیرانوند مانع از باز شدن دروازه شد.

بیرانوند با دست‌کم هفت مهار سرنوشت‌ساز، بارها حملات بلژیکی‌ها را ناکام گذاشت و در پایان مسابقه به عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد. عملکرد او یکی از مهم‌ترین عوامل کسب این تساوی ارزشمند برای ایران بود.

اخراج بلژیک و فرصت از دست رفته ایران

در دقیقه ۶۶ مسابقه، ناتان انگوی، مدافع بلژیک، با دریافت کارت قرمز مستقیم از زمین اخراج شد و شیاطین سرخ بیش از بیست دقیقه پایانی را ده نفره ادامه دادند. این اتفاق فرصت مناسبی برای تیم ملی ایران فراهم کرد تا از برتری عددی خود بهره ببرد.

ملی‌پوشان ایران در دقایق پایانی چند بار تا آستانه گلزنی پیش رفتند. مهدی طارمی در یکی از خطرناک‌ترین صحنه‌ها موفق به گشودن دروازه نشد و در مواردی نیز آفساید یا واکنش‌های تیبو کورتوا مانع از ثبت گل برتری ایران شد.

ورزشگاهی مملو از هیجان

بیش از ۷۰ هزار تماشاگر، در ورزشگاه سوفای حضور داشتند و فضایی پرشور و کم‌نظیر را رقم زدند. بخش قابل توجهی از حاضران را ایرانیان مهاجر و ایرانی‌تباران ساکن آمریکا تشکیل می‌دادند که از ساعات ابتدایی روز در اطراف ورزشگاه حضور یافته بودند.

در لحظه پخش سرود رسمی جمهوری اسلامی ایران، بخش بزرگی از تماشاگران ایرانی با هو کردن و ابراز مخالفت، واکنش خود را نشان دادند. با این حال، به محض آغاز مسابقه، حمایت از تیم ملی به محور اصلی سکوها تبدیل شد و شعارهای «ایران، ایران» بارها فضای ورزشگاه را در بر گرفت.

این صحنه بار دیگر نشان داد که میان حمایت از تیم ملی فوتبال و مخالفت با حکومت، برای بسیاری از ایرانیان تمایز روشنی وجود دارد؛ تمایزی که در سال‌های اخیر بارها در رویدادهای ورزشی بین‌المللی خود را نشان داده است.

تجمعات اعتراضی در بیرون ورزشگاه

همزمان با برگزاری مسابقه، گروه‌هایی از مخالفان جمهوری اسلامی در اطراف ورزشگاه تجمع کردند. پرچم‌های شیر و خورشید، تصاویر رضا پهلوی و نمادهای مرتبط با جنبش‌های اعتراضی ایران در میان تجمع‌کنندگان دیده می‌شد.

هرچند شمار معترضان نسبت به بازی‌پیشین کمتر گزارش شد، اما حضور نمادهای سیاسی در اطراف ورزشگاه و حتی در بخش‌هایی از سکوها، بار دیگر نشان داد که مسابقات تیم ملی ایران در خارج از کشور همچنان بازتاب‌دهنده بخشی از تحولات و شکاف‌های سیاسی جامعه ایرانی است.

با این همه، فضای غالب داخل ورزشگاه بیش از هر چیز تحت تأثیر هیجان فوتبال قرار داشت و اکثریت تماشاگران، فارغ از گرایش‌های سیاسی، در حمایت از تیم ملی ایران هم‌صدا بودند.

تساوی ارزشمند در مسیر صعود

این نتیجه برای ایران اهمیت ویژه‌ای دارد. پس از دو بازی، ایران و بلژیک هر دو با دو امتیاز در جدول گروه G قرار گرفته‌اند و همچنان شانس صعود به مرحله بعد را حفظ کرده‌اند.

برای بلژیک، این تساوی تا حدی ناامیدکننده بود؛ تیمی که با ستارگانی چون روملو لوکاکو و کوین دی‌بروینه وارد رقابت‌ها شده و انتظار می‌رفت نتایج بهتری کسب کند. اخراج یک بازیکن و ناکامی در گلزنی، فشار بر این تیم را برای دیدارهای آینده افزایش داده است.

در سوی مقابل، ایران نشان داد که با اتکا به انسجام تیمی، نظم دفاعی و روحیه جنگندگی می‌تواند حتی در برابر قدرت‌های بزرگ فوتبال جهان نیز ایستادگی کند.

فوتبال؛ آیینه‌ای از جامعه ایرانی

دیدار ایران و بلژیک تنها یک مسابقه فوتبال نبود. این بازی بار دیگر نشان داد که تیم ملی ایران در خارج از کشور چگونه به بستری برای بروز همزمان احساسات ملی، اختلافات سیاسی و هویت جمعی ایرانیان تبدیل می‌شود.

در حالی که بیرون ورزشگاه صحنه اعتراض و نمایش نمادهای سیاسی بود، درون ورزشگاه هزاران ایرانی با وجود تفاوت دیدگاه‌ها، برای نود دقیقه از تیم ملی کشورشان حمایت کردند.

تساوی برابر بلژیک شاید تنها یک امتیاز در جدول باشد، اما برای میلیون‌ها ایرانی، نمادی از مقاومت، امید و توانایی ایستادن در برابر حریفی قدرتمند بود. اکنون نگاه‌ها به دیدارهای آینده دوخته شده است؛ جایی که یوزهای ایرانی می‌توانند رؤیای صعود به مرحله بعدی جام جهانی را به واقعیت نزدیک‌تر کند .