در جهانی که پیوسته در حال دگرگونی است، وضعیت ایران نیازمند چشم‌اندازی روشن و شفاف است.

اعتراضات سراسری توده‌ای که تاکنون به کشته و زخمی شدن هزاران نفر بر اثر سرکوب منجر شده، یک راه عادلانه به سوی آینده وجود دارد: حق تعیین سرنوشت مردم ایران. حق آنان برای تصمیم‌گیری دربارهٔ آیندهٔ خود، غیرقابل مذاکره است. تنها مبارزهٔ مستقل و خودمختار مردم ایران — به‌دور از هرگونه دخالت خارجی و وعده‌های دروغینِ نظام‌های اقتدارگرای رقیب — می‌تواند راه کشور را روشن کند و دموکراسی و عدالت واقعی را برای آن به ارمغان آورد. آنچه در ایران جاری است، حاصل یک بحران عمیق است: سیاست‌های اقتصادی فاجعه‌بار نظام حاکم، فساد گسترده و سرکوب سیستماتیک رژیم. اگرچه تحریم‌های شدید اقتصادی آمریکا و اتحادیهٔ اروپا رنج مردم را تشدید کرده‌اند، اما نتوانسته‌اند قدرت رژیم را تضعیف کنند. بار اصلی این رنج بر دوش طبقهٔ کارگر و طبقهٔ متوسط است.

رژیم تئوکراتیک آیت‌الله‌ها ناتوانی خود را در پاسخ‌گویی به نیازهای مردم نشان داده است. سرکوب اجتماعیِ خشن آن — که قطع اینترنت در روزهای اخیر نشانه‌ای نگران‌کننده از آن است — و اقدامات اقتدارگرایانه‌اش، مطالبات برحق برای آزادی را تشدید می‌کند. با این حال، راه‌حل نمی‌تواند جایگزینی یک شکل از سرکوب با شکلی دیگر باشد. بازگشت به یک نظام سلطنتی-سرمایه‌داری، ایران را بار دیگر به پایگاه نظامی امپریالیسم آمریکا در منطقه تبدیل خواهد کرد. ما این انتخاب دروغین را رد می‌کنیم. نه یک سلطنت مطیع غرب و نه یک تئوکراسی منفور، هیچ‌یک بر شکل‌گیری یک دموکراسی واقعی برتری ندارند.

ایالات متحده پیش‌تر تهدید به مداخله‌ای دیگر کرده است. این بحران نه با تحمیل رژیم‌های بیگانه و نه با گشودن جبهه‌ای تازه از جنگ حل خواهد شد — مسیری که تنها به فاجعه‌ای دیگر می‌انجامد. ما هم‌زمان معیارهای دوگانهٔ آشکار اتحادیهٔ اروپا و اغلب دولت‌های اروپایی را محکوم می‌کنیم؛ دولت‌هایی که علیه ایران، روسیه یا ونزوئلا تحریم وضع می‌کنند، اما اسرائیل را به‌خاطر نسل‌کشی در نوار غزه یا آمریکا را به‌خاطر اقداماتی مانند ربودن رئیس‌جمهور یک کشور مستقل، بدون مجازات رها می‌کنند. افزون بر این، تحریم‌های یادشده بحران را تشدید کرده و نشان داده‌اند که هرگز به نام مردم ایران اعمال نشده‌اند. این ریاکاری هرگونه ادعای دفاع از حقوق بین‌الملل و حقوق بشر را تضعیف می‌کند.

تنها یک راه عادلانه به سوی آینده وجود دارد: حق تعیین سرنوشت مردم ایران. حق آنان برای تصمیم‌گیری دربارهٔ آیندهٔ خود، غیرقابل مذاکره است. تنها مبارزهٔ مستقل و خودمختار مردم ایران — به‌دور از هرگونه دخالت خارجی و وعده‌های دروغینِ نظام‌های اقتدارگرای رقیب — می‌تواند راه کشور را روشن کند و دموکراسی و عدالت واقعی را برای آن به ارمغان آورد.

ما دخالت‌های خارجی را محکوم می‌کنیم و خواستار لغو تحریم‌ها از سوی اتحادیهٔ اروپا هستیم.

ما در همبستگی کامل در کنار مردم ایران ایستاده‌ایم. آیندهٔ ایران تنها در دستان مردم ایران است.

۱۶ ژانویه ۲۰۲۶