دوشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۹ فوریه ۲۰۱۸

منشور

«سازمان نوبنیاد» علاوه بر خواست‌ها و نیازهای مشترک و عمومی جامعه ایران، پیکار همهٔ طبقات، اقشار و گروه‌های اجتماعی تحت ستم طبقاتی، فرهنگی و اجتماعی را نمایندگی می‌کند. نیروی اجتماعی مادی و معنوی بالقوهٔ مورد نظر «سازمان نوبنیاد» برای تحقق دگرگونی‌های مورد نیاز جامعهٔ ایران همهٔ زحمت‌کشان و آفرینندگان نعم مادی و معنوی، روشن‌فکران آزادی‌خواه و دادپژوه و انبوه دانش‌آموران، دانش‌جویان و جوانان پویا و نوجوی ایران‌اند

اگرچه، جهان ما مشحون از تضاد هاست. و رشد و تعالی جامعۀ بشری در کلیت خود مدیون همین تضاد هاست. ولی اشتباه است که اگر تصور شود، یک تشکل سیاسی می‌تواند و باید حامل دو قطب متضاد باشد. این دو قطب در طی روند مبارزاتی، خود خنثی‌گر دیگری شده و در نهایت، سازمان نوبنیاد را به ویرانی خواهد کشید.

حزب و سازمان شدن به تنهایی کافی نیست، لازم است در دل‌های مردم و زحمتکشان جایی برای خود باز کنی، احترام و اعتماد بیافرینی. علاوه بر سیاست درست و یاری به خود سازمان یابی زحمتکشان باید به اخلاق و فرهنگ و جنبش تبدیل شوی. باید به زندگی تبدیل شوی. به زندگی‌ای که خالق آزادی و رهایی‌ست.

ما برای گذار از جمهوری اسلامی به یک جمهوری دموکراتيک مبتنی بر جدایی دولت و دین مبارزه می کنیم. برکناری جمهوری اسلامی نیازمند سازمان‌یابی و به میدان آمدن اکثریت مردم، کارگران و زحمتکشان، مزد و حقوق بگیران، فرودستان، طبقه متوسط جديد و نیروهای آزادی خواه و دمکرات است. روش راهبردی ما برای گذار، بر بسیج وسیع منابع و پایگاه اجتماعی چپ در میان کارگران، زحمتکشان و مزد و حقوق بگیران جامعه استوار است